Ji bo civatek serbixwe, demokratîk û azad!|Tuesday, December 11, 2018

Birîna Helebçeyê dê bi serxwebûna Başûrê Kurdistanê bêkewandin 

Li ser komkujîya Helebçeyê 28 sal derbas bû.

Li Helepçeya Başûrê Kurdistanê  bi bombebarana rejîma Sedam Huseyinî, di roja 16.03.1988an  , di nav çend deqîqeyan de zêdeyî  ji 5000 kes hatin qetil kirin. Hin li ber derîyê xwe, hin li hewşa xwe, hin li ber dikana xwe ketin û canê xwe dan. Ya herî balkêş  jî piştî du rojan dinyayê  bihîst ku bajarê Helepçeyê tuşî  jenosîdeke bi vî rengî bûye. Ev dîmen rastiya me ya wê rojê dîyar dike. Ev dîmena  hovane, di eslê xwe de  bêwujdanîya dewletên cîran jî dide diyar kirin. Hemû dewletên cîran  û yên cihana Erebî  bêdeng man. Di wan rojên komkujîya Helepçeyê de Konferansa  welatên Misilmanan  dom dikir. Welatên misilmanan  guh û çavên xwe ji vê jenosîdê  girtin. Rusya, Japonya, Çîn,  Ewropa û Dewletên Yekbûyî yên Amerîkayê jî bêdeng man.

Piştî 28 salên jenosîda Helepçeyê,  li her çar perçeyên Kurdistanê komkujî, qetlîam û kuştin û wêranî hîna jî berdewam e.

Lê belê,  ne jenosîdên pêştir, na ya Helebçeyê, ne jî  yên vê paşîyê lidarketine, nekarîbûye rê li ber doza azadîya Kurdistanê bigire.

Li Başûrê Kurdistanê zarokên ku ji enfal û jenosîda Helebçeyê filitî ne, li gel hemû pirsgirêk û  êşên xwe ve  îro di destê wan de ala rangîn, ber bi serxwebûnê ve dimeşin.

Li Rojavayê Kurdistanê, gelê me dikare bi yekgirtineke netewî  û bi îdareyeke hevbeş statuyekê  bidest bixe.

Li Rojhilatê Kurdistanê yekitîya netewî  êdî  ji hemû deman zêdetir, wek pêwîstîyeke esasî derdikeve pêş.

Li Bakurê Kurdistanê, rawestandina vî şerê heyî, daxwaz û pêwîstîyeke  sereke  ya gelê me ye. Li himber vî şerê heyî, helwesteke Kurdistanî , netewî û yekgirtî pêwîste. Divê Dewleta Tirk baş bizanibe çawa ku eve 90 sale nekarîbûye têkoşîn û daxwaza azadîyê ya gelê me ji holê rake,  bi van kuştin û wêran kirinan dê îro jî nikaribe rê li ber doza azadîya Kurdistanê bigire.  Ev mesele bi rêyên siyasî  û bi dîyalogê dikare bê çareser kirin. PKK jî divê dest ji vî şerê xelet yê bi navê  ‘’ozyonetima çekdarî’’  û  ‘’xendekan’’ berde. Ev siyaset zerarê dide gelê me, dide welatê me.

Belê, Helebçe ne bes jenosîda li dijî gelê Kurdistanê bû, ew herweha jenosîdeke  li dijî  mirovatîyê jî bû.

Divê hemû Kurdên cîhanê  jibo ku Helebçe wek jenosîdekê bê qebûl kirin, daxwazê ji Netewên Yekbûyî, ji  Yekitîya Ewrûpa û ji hemû dewletên cîhanê bikin. 16.03.2016

-Helebçe Jenosîd e

-Em  Helebçeyê ji bîr nekin ku bila Helebçeyên nû rû nedin

Buroya Çapemenî û Ragihandinê PAKê

 

————————————————————

 

Halepçe’nin Yarası Güney Kürdistan’ın Bağımsızlığı ile Sarılacaktır.

Halepçe katliamının üzerinden 28 yıl geçti. Saddam Hüseyin rejiminin  kimyasal bombalarla yaptığı saldırı sonucunda, 16.03.1988’de, Güney Kürdistan’ın Halepçe şehrinde  bir kaç dakikada 5000’i aşkın kişi yaşamını yittirdi. Kimileri kapılarının eşiğinde, kimileri avlularında ve kimileri de iş yerlerinin önünde yaşamlarını yittirdiler. İşin en ilginç yanı Halepçe’nin jenoside maruz kaldığını dünya iki gün sonra öğrenebildi. Bu manzara o günkü dünya koşullarını da  gözler önüne seriyor. Bu  vahşet manzarası,komşu devletlerin  vicdansızlığının da somut bir göstergesi olmuştur.  Komşu ülkeler ve Arap dünyası sus pus kesildi. Halepçe katliamının meydana geldiği dönemde dünya İslam ülkelerinin uluslararası konferansı sürüyordu, ama İslam  ülkeleri  kullaklarını kapattılar, gözlerini yumdular. Rusya, Japonya, Çin, Avrupa,  Amerika  Birleşik Devletleri başta olmak üzere tüm dünya  ülkeleri olayı ilk başlarda sessizce geçirdiler.

Halepçe soykırımından 28 yıl sonra, Kürdistan’ın dört parçasında da katliam, ölüm ve yıkım  devam etmektedir.

Açıktır ki, ne Halepçe soykırımıyla, ne ondan önceki , ne de sonraki soykırımlarla  Kürdistan halkının özgürlük mücadelesinin  ortadan kaldırılamayacağı yaşamda defalarca kanıtlanmıştır.

Güney Kürdistan’da  Halepçe ve Enfal’den kurtulan çocuklar bugün ellerinde Kürdistan bayrağı ile bağımsızlığa doğru yürüyorlar.

Güneybatı (Rojava) Kürdistan’da halkımızın bir statü elde etmesinin yolu, ulusal birlik ve ortak bir ulusal yönetimden geçecektir.

Doğu Kürdistan’da her zamankinden  daha fazla ulusal birlik ihtiyacı öne çıkmıştır.

Kuzey Kürdistan’da  bugün en canalıcı ihtiyaçların  başında süren bu savaşa son verilmesi gelmektedir. Bu savaşa karşı, ulusal, Kürdistani bir duruş sergilenmelidir. Türk devleti’nin artık şunu anlaması gerekmektedir: Nasıl ki 90 yıldır katliam ve yıkım siyasetiyle Kürdistan özgürlük mücadelesini ortadan kaldıramadıysanız, bundan böyle de bir sonuç alamayacaksınız. Bu sorun siyasal yollarla ve diyalogla çözümlenebilir. PKK’yi de bir kez daha  bu  yanlış ‘’silahlı özyönetim’’ ve ‘’hendek’’ siyasetinden derhal vazgeçmeye çağırıyoruz. Bu siyaset  halkımıza ve ülkemize zarar vermektedir.

Evet, Halepçe sadece Kürdistan halkına değil, tüm insanlığa karşı yapılmış bir soykırımdır.

Tüm dünya Kürtleri, Halepçe’nin bir soykırım olarak kabul edilmesi için BM, AB ve tüm dünya devletleri nezdinde aktif girişimlerini yoğunlaştırmalıdırlar. 16.03.2016

-Halepçe bir soykırımdır

– Yeni Halepçe’lerin olmaması için Halepçe soykırımını unutmayalım!

PAK Basın ve İletişim Bürosu

Nerîna te