Tiştê ku di dilê Dewleta Tirkîyeyê de ye: ‘’Bila kurd li tu derê dayika xwe nebîne’’ TC`nin Gönlünde Yatan: ‘’Kürt Hiçbir Yerde Anasını Görmesin’’

Tiştê ku di dilê Dewleta Tirkîyeyê de ye: ‘’Bila kurd li tu derê dayika xwe nebîne’’

Em di ‘’pêvajoyeke nû’’ de derbas dibin ku her alîyek li gorî berjewendî û fikrên xwe navekî lê dikin.

Hemû rayedarên Dewleta Tirkîyeyê bi awayekî vekirî dibêjin ‘’Armanca vê pêvajoya ku tê behs kirin, ava kirina ‘Tirkîyeya Bêteror’ e’’.

Bi desthilatî û mixalefeta xwe ve, hemû partî û rêvebirên Dewleta Tirkîyeyê, bi bêminetî dibêjin, ‘’Bi tu awayî, guhertina her çar xalên ewil ên Qanûna Bingehîn a Tirkîyeye ne mimkun e’’.

Serokkomarê Tirkîyeyê Erdogan, Serokê Parlamentoya Tirkîyeyê û yê ‘’Komîsyona Piştgirîya Neteweyî, Biratî û Demokrasîyê’’ ya ku di Parlamentoya Tirkîyeyê de hatîya ava kirin Nûman Kûrtûlmûş, Serokê MHPyê Dewlet Bahçelî, hemû rayedarên Dewleta Tirkîyeyê û partîyên di mixalefetê de jî dibêjin ‘’Em ji xeynî zimanê tirkî tu zimanî wek zimanê fermî û wek zimanê perwerdeyê qebûl nakin. Ji xwe statuyeke sîyasî qet ne di rojeva me de ye, em bi tu awayî qebûl nakin’’.

Devlet Bahçeli dibêje ‘’Heger HSD li gorî mitabaqata ku bi Şamê re îmze kirîye tevnegere, dê bi îradeya hevbeş ya Enqere û Şamê midaxaleyên leşkerî pêk bên’’. Wezîrê derve yê Dewleta Tirkîyeyê Hakan Fîdan jî, bi eynî naverokê, bi awayekî zelal kurdên Rojavayê Kurdistanê tehdit dike.

Abdûllah Ocalan, bi awayekî zelal dibêje ‘’Dewleteke neteweyî, federalî, otonomî û daxwazên kulturalîst ne li gorî rastîya dîrokî ya civatê ye. Netewa demokratik, cimhûrîyeta demokratik û hemwelatîya wekhev, entegrasyona demokratîk rêbaza çareserîyê’’.

Lê li gel van hemû gotin û helwestên Ocalan û rayedarên Dewleta Tirkîyeyê jî em dibînin ku rêvebirên DEM Partîyê, gelek sîyasetmedar û rewşenbîrên kurdan, beşeke mezin ya ragehandina kurdî, dibêjin ‘’Ev destpêka pêvajoya aştîyê, çareserîya pirsa kurd, demokrasi û azadîyê ye. Guhertinên mezin di rê de ne’’.

Hinek kes jî dibêjin ‘’Ocalan û Erdogan ji bo gele tirk netirsînin, hêdî hêdî wan qani bikin, taktîk dikin, di eslê xwe de ji bo kurdan dê gelek guhertinên baş bêne pêk anîn’’.

Heger em bi awayekî bêalî li meseleyê binerin, emê bibînin ku gelê Kurdistanê piştgirîyê didin çek danîna PKKyê û rawestandina operasyonên leşkerî yên Dewleta Tirkîyeyê. Heta em dikarin bêjin ku piranîya gelê Tirkîyeyê jî ji vî şerî bêzar bûne.

Bêguman, çek danîna PKKyê di berjewendiya gelê me de ye û divê Dewleta Tirkîyeyê jî dawî li hemû operasyonên xwe yên leşkerî yên li ser hemû perçeyên Kurdistanê bîne. Li şûna şer û şîddetê, kar û xebat bi rêbazên siyasî, sîvîl û demokratîk bên meşandin û bi rêya dîyalogê zemîna çareserkirina pirsgirêkan çêbibe ev dê destkeftinek be. Em ê piştgirîyê bidin her gaveke ku bi vê armancê bê avêtin.

Lê, aşkereye ku gelê Kurdistanê, potansîyela ku piştgirîya DEM Partiye dike, bi gotin û helwestên Ocalanî û DEM Partîyê ne razî ne, ne qani in. Ji ber vê rastîyê jî DEM Partî ji bo ‘’tefsîra’’ gotinên Ocalanî, mecbûr maye ku 2000 hezar civînan bi gel re pêk bîne û gotine dê ev civîn berdewam bibin.

Belê, li Rojhilata Navîn guhertinên cidî û dîrokî û tevlihevîyên mezin ên herêmî di rojevê de ne. Dewleta Tirkîyeyê ditirse ku ev guhertin û tevlihevî rê ji azadî û statuya sîyasî ya kurdan re xweştir bike. Sebebê esasî yê hewlên Dewleta Tirkîyeyê jî, ji ber rê li ber girtina destkeftîyên kurdan e.

Bêyî şik, em dikarin bejin ku vê raman û fikareyê di serê piranîya kurdan de cîh girtîye: ‘’Armanc û nîyeta sereke ya di dilê Dewleta Tirkîyeyê de ye ew e ku her tişt weha bê dîzaynkirin ku kurd li tu platformekê û li tu perçeyekî Kurdistanê wekî aliyekî neyên mixatab girtin û heger mimkun be, tu statûyeke siyasî, tu mafekî kollektîf ên milî, tu destkeftîyekê bi dest nexin, an jî di asta herî nizim de destkeftîyê bi dest bixin. Hedefa yekem ya îro jî ew e ku hemû îmkan bên seferberkirin da ku rê li ber bidestxistina statûyeke neteweyî, cografîk û siyasî û mafên kolektîf ên neteweyî û demokratîk li Kurdistana Rojavayê bê girtin’’.

Belê, tecrûbeyên dîrokî yên kurdan û helwestên ku îro têne nîşandan, vê fikrê di nav kurdan de xurt dike: ‘’Dewleta Tirkîyeyê bi vê têgihiştinê tevdigere: Bila kurd li tu derê dayika xwe nebinin. Kurd, ne tene li Tirkîyeyê û Bakurê Kurdistanê, li tu perçeyî, li tu derê mafê kollektîf ên miletbûnê, mafê statuyeke sîyasî bidest nexe’’.

Her çiqas em piştgirîya çek danîna PKKyê û rawestandina operasyonên Dewleta Tirkîyeyê dikin jî; li gorî gotin û helwestên Dewleta Tirkîyeyê û Ocalanî yên heta îro derketine pêş, mixabin em nikarin behsa pêvajoyeke aştî, çareserîya pirsa kurd, azadî, demokarasî û biratîyê bikin.

Li gel van hemû daxuyanî û helwestên Ocalanî û Dewleta Tirkîyeyê yên ku behsa tu maf û azadîyên kurdan nakin, hinek kes û alîyên sîyasî hîna jî dibêjin ‘’Ji bo çareserîya pirsa kurd, demokrasî, azadî, edalet, aştî û wekhevîyê dê guhertinên mezin pêk bên’’. Ez dixwazim ji wan alî û kesan bipirsim: Gelo mitabaqateke veşartî ku hûn dizanin, lê hûn ji civatê vedêşêrin heye ku hûn weha bi awayekî rehet ‘’hêvîyan difroşin’’? Gelo mitabaqateke ku hûn ji 30 milyon kurdên Bakur, ji 4 milyon kurdên Rojava, ji 70 milyon kurdên cîhanê vedişêrin heye?

Belê, bi partîyên xwe yên siyasî û rêxistinên civaka sivîl, hemû beşên kurdan, bêyî ku demê winda bikin, divê bêjin ‘’Em alîyê kurdî ne, em tu hewlên ne şefaf, yên bêyî agahdarîya me, li derveyî îradeya me bêne kirin qebûl nakin’’. Divê li ser daxwazên xwe yên acîl yên milî, demokratik dest bidin hev û ji bo siberoja xwe wek alîyekî însiyatîfê bigrin, da ku nebin qurbana biryarên ku hinek kes û alî li dijî îradeya wan, li pişt deriyên girtî di derbarê çarenûsa wan de bigrin

07.09.2025

Mustafa Ozçelîk

Serokê Giştî yê Partîya Welatparêzên Kurdistanê (PWK)

_______________________________________

Kürdistan Yurtseverler Partisi (PWK) Genel Başkanı Mustafa Özçelik:

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin Gönlünde Yatan: ‘’Kürt Hiçbir Yerde Anasını Görmesin’’

Herkesin kendi çıkar ve düşüncelerine göre adlandırdığı ‘’yeni bir süreç’’ten geçiyoruz.

Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin bütün yetkilileri açıkça ‘’Sözü edilen bu sürecin amacı, ‘Terörsüz bir Türkiye’ yaratmaktır” diyorlar.

İktidarıyla ve muhalefetiyle Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin bütün partileri ve yöneticileri, en ufak bir minnet duygusu duymadan, ‘’Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın ilk dört maddesinin hiçbir şekilde değiştirilmesi mümkün değildir’’ diyorlar.

Türkiye Cumhurbaşkanı Erdoğan, Türkiye Parlamentosu ve ‘’Milli Destek, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu’’ Başkanı Numan Kurtulmuş, MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli, Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin tüm yetkilileri ve muhalefet partileri de ‘’Türkçe’den başka hiçbir dili resmi dil veya eğitim dili olarak kabul etmiyoruz. Zaten siyasi bir statü de kesinlikle gündemimizde değildir, hiçbir şekilde kabul etmiyoruz’’ diyorlar.

Devlet Bahçeli, “SDG, Şam’la imzalanan mutabakat zaptına uymalı aksi halde Ankara-Şam’ın ortak iradesiyle askeri müdahale kaçınılmaz hale gelecek.” diyor. Türkiye Dışişleri Bakanı Hakan Fidan da, aynı içerik ve amaçla, Rojava Kürdistanı halkını tehdit ediyor.

Abdullah Öcalan da açık bir şekilde ‘’Ulusal devlet, federalizm, özerklik ve kültüralist talepler tarihsel toplum sosyolojisine uygun değildir. Demokratik ulus, demokratik cumhuriyet, demokratik entegrasyon ve eşit vatandaşlık, çözüm yoludur’’ diyor.

Ancak, Öcalan ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti yetkililerinin bütün bu söz ve tutumlarına rağmen, DEM Parti yöneticileri ile birçok Kürt siyasetçi ve aydını ile Kürt medyasının büyük bir bölümünün ‘’Bu, bir barış sürecinin, Kürt sorununun çözümü, demokrasi ve özgürlüğün başlangıcıdır. Büyük değişimler yolda’’ dediğini görüyoruz.

Hatta bazı kişiler de ‘’Öcalan ve Erdoğan, Türk halkını korkutmamak ve onları yavaş yavaş ikna etmek için taktik yapıyorlar, aslında Kürtler için çok iyi değişimler gerçekleşecek’’ diyorlar.

Eğer tarafsız bir şekilde konuya bakarsak, Kürdistan halkının, PKK’nin silah bırakmasını ve Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin askeri operasyonlarını durdurmasını desteklediğini görürüz. Hatta, Türkiye halkının çoğunluğunun da bu savaştan bıkıp usandığını söyleyebiliriz.

Şüphesiz, şiddeti temel siyaset haline getirmiş tarafların bundan vazgeçmesi, PKK’nin silah bırakması, halkımızın yararınadır. Ancak görüyoruz ki Türkiye Cumhuriyeti Devleti geleneksel anti-kürt politikasını sürdürmekte, Kürdistan’daki operasyonlarına aralıksız devam etmektedir. Türkiye Devleti, Kürdistan’ın tüm parçalarındaki askeri operasyonlarına son vermedikçe gerçek bir barış sürecinin başlangıcından bile söz edilemeyeceği açıktır. Savaş ve şiddet yerine, siyasi, sivil ve demokratik yöntemlerle çalışmaların yapılması ve sorunların diyalog yoluyla çözümü için bir zemin oluşturulması halkımız için bir kazanım olacaktır. Bu yönde atılacak her adımı destekleyeceğiz.

Ama açıktır ki, Kürdistan halkı, DEM Partiye destek veren potansiyel, Öcalan’ın ve DEM Parti’nin söylemlerinden ve tutumlarından ne memnun ne de ikna olmuş durumda. Bu yüzden, DEM Parti, Öcalan’ın sözlerini ‘’tefsir’’ amacıyla 2000 toplantı yapmak zorunda kalmış ve bu toplantıların devam edeceğini belirtmiştir.

Evet, Ortadoğu’da ciddi ve tarihi değişimler ve büyük bölgesel çalkantılar gündemde. Türkiye Cumhuriyeti Devleti, bu değişim ve çalkantıların Kürtlere özgürlük ve siyasi statü elde etme yolunu açmasını istememektedir. Söylem ve eylemine bakıldığında Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin çabalarının asıl nedeni Kürtlerin elde edeceği kazanımların önüne geçmektir.

Kuşkusuz, şu düşünce ve kaygı Kürtlerin çoğunun zihnine yerleşmiştir: ‘’Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin gönlündeki asıl niyet, her şeyin, Kürtlerin hiçbir platformda ve Kürdistan’ın hiçbir parçasında bir taraf olarak muhatap alınmaması ve mümkünse hiçbir siyasi statü, hiçbir kazanım elde etmemesi veya olabilecek en düşük düzeyde kazanım elde etmesi için tasarlanmasıdır. Bugün öncelikli hedef, Rojava Kurdistan’ında milli, coğrafik ve siyasi bir statünün, milli, demokratik ve kolektif hakların elde edilmesinin önüne geçilmesi için tüm imkanların harekete geçirilmesidir’’.

Evet, Kürtlerin tarihi tecrübeleri ve bugün sergilenen tutumlar, Kürtlerde, ‘’Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin esas amacı şudur: Kürt hiçbir yerde anasını görmesin. Kürt, sadece Türkiye ve Kuzey Kürdistan’da değil, hiçbir parçada, hiçbir yerde millet olmaktan kaynaklı kolektif haklarını, siyasi bir statü hakkını elde etmesin’’ fikrini güçlendirmektedir.

Her ne kadar PKK’nin silah bırakmasını ve Türkiye Cumhuriyeti Devle ti’nin operasyonlarını durdurmasını desteklesek de; Türkiye Cumhuriyeti Devleti ve Öcalan’ın bugüne kadar ortaya çıkan söylem ve tutumlarına bakarak, maalesef bir barış, Kürt sorununun çözümü, özgürlük, demokrasi ve kardeşlik sürecinden bahsedemiyoruz.

Öcalan ve Türkiye Devleti’nin, Kürtlerin hiçbir hak ve özgürlüğünü içermeyen bütün bu açıklama ve söylemlerine rağmen, ‘’Kürt sorununun çözümü, demokrasi, özgürlük, adalet, barış ve eşitlik için büyük değişimler olacak’’ diyen o taraflara ve kişilere sormak istiyoruz: Sizlerin bilip de toplumdan gizlenen bir mutabakat mı var ki, sizler bu şekilde rahatlıkla ‘’umut dağıtıyor’’sunuz? 30 milyon Kuzeyli, 4 milyon Rojavalı, 70 milyon dünya Kürtlerinden gizlenen bir mutabakat mı var?

Evet, siyasi partileri ve sivil toplum kuruluşlarıyla Kürtlerin tüm kesimleri, kendi iradeleri dışında, kapalı kapılar ardında, kendi kaderleri ile ilgili birilerinin vereceği kararların kurbanı olmamak için; zaman kaybetmeksizin, ’’Biz Kürt tarafıyız ve bize rağmen, irademiz dışında, bizden habersiz, şeffaf olmayan hiçbir girişimi kabul edemeyiz’’ diyerek, acil milli, demokratik talepleri etrafında ele ele vermeli, bir taraf olarak kendi gelecekleri için inisiyatif almalıdırlar, diyoruz .

07.09.2025

Mustafa Özçelik

Kürdistan Yurtseverler Partisi (PWK) Genel Başkanı