Ji bo civatek serbixwe, demokratîk û azad!|Monday, June 18, 2018

Axaftina Serokê Giştî yê PAKê Mustafa Özçelik ya ji bo Komxebata PAKê /PAK Genel Başkanı Mustafa Özçelik’in PAK Çalıştayı Konuşması 

Mêvanên rêzdar,

Nûnerên partîyên sîyasî, dezgehên sivîl û yên ragehandinê,

Sîyasetmedar, rewşenbîr û hûnermendên hêja,

Hemû delege, endam, dost û alîgirên PAKê,

Gelê me yê rêzdar,

Merheba ji we re,

Hûn hemû bi xêr hatine Komxebata me.

Bi taybetî jî xuşk û birayên me yên ji Başûr,Rojavayê  û Rojhilatê Kurdistanê hatine, merheba  ji we re.

Spasîya hemû partî, dezgehên sivîl û şexsîyetên mesaj ji me re şandine dikim.

Beşdarên  rêzdar,

Em di demeke weha de Komxebata xwe li dar dixin ku li her perçeyekî welatê me û li herêma em lê dijîn de rûdan û guhertinên girîng û dîrokî çêdibin.

Li Rojhilata Navîn û ya Nêzîk herroj rewş germtir dibe. Êdî aşkere ye ku dê nexşe li vê herêmê bê guhertin. Weha dîyar e ku sîyaseta Donald Trump dê li gorî sîyaseta Obama hîn aktîftir û midaxalebartir be. Emerîka jî û Rûsya jî, li gorî berjewendîyên xwe li seheyê ne û bûne perçeyekî şerê heyî.

Divê em baş zanibin ku êdî ne dinya dinyaya dema Sykes-Picotê ye û ne jî Kurd Kurdên wê demê ne. Îro Kurd hem li seheyê û hem jî li ser maseyê xurtir in. Berjewendîyên dewletên mezin û yên kurdan jî zêdetir nêzî hev bûne.

Di pêvajoyeke weha de, sê xalên esasî hene ku dê rê ji serkeftina me re vekin: Yek jê, bêyî teredut parastina statuyeke sîyasî ya ji bo her perçeyekî Kurdistanê ye. Ya duduyan, li her perçeyekî Kurdistanê damezrandina tifaqa netewî û di navbera herçar perçeyên Kurdistanê de avakirina Navendeke Kordînasyon û Piştgirîyê ye. Ya sisiyan jî, hûnadina peywendîyên Navnetewî yên ku hêzê bidin doza miletê me ye.

Belê di demeke ku dê nexşeyên herêmê bên guhertin de, ji bo ku em karibin feydeyê ji vê firsenda dîrokî werbigirin, divê em xwedîyê stratejîyeke xurt ya Kurdistanî bin. Ji bo wê jî, divê em weke Kurd, Suryanî, Ermenî, Ereb, Turkmen, Azerî ; weke Sûnî, Elewî, Êzidî, Xiristîyan; weke çepgir, rastgir, lîberal, demokrat, dîndar û sekuler; hemû pêkhateyên civakî, etnîk, olî û mezhebî yên Kurdistanê daxwazeke me ya hevbeş hebe: Ew jî daxwaza statuyeke sîyasî ya li her perçeyekî Kurdistanê ye. Bersîva pirsa ku bê em statuyekê dixwazin an na, dê pêşeroja me jî, nexşerêya xebata me jî tayîn bike.

Helbet ev pêvajoya guhertinan ne dîyar e dê çi qasî berdewam bike. Ji ber wê jî divê Kurd piçekî bilezînin û divê zanibin ku herroja ji hûnandina projeya bêstatubûyînê derbas dibe, di eslê xwe de wê bê wateya xeterîya li ser pêşeroja me ya azad.

Ji ber vê yekê jî, di demeke weha hesas de, her fikir û sîyaseteke ku dibêje, ‘’Li gel Tirkîye, Îran, Iraq, yan jî Sûrîyeyê welatekî hevbeş, cimhûrîyeteke demokratîk û netewekî demokratîk’’, dê rê li ber bidestxistina xwedî statubûyîn û azadîya Kurdistanê bigire. Di vê pêvajoya hesas de, divê her Kurd xwe ji hemû reng û şêweyên sîyaseta ‘’Yekwelat, yekdewlet, yekmilet û yekal’’ê ya dewletên serdest bi dûr bixin û bi biryardarî daxwaza statuyekê ji bo Kurdistanê bikin.

Daxwazkirina statuyeke sîyasî ji bo her perçeyekî Kurdistanê nayê wê wateyê ku em dest ji daxwazkirina mafên netewî û demokratîk yên miletê xwe berdidin an jî piştguh dikin. Herdu daxwaz  jî du beşên ku bi hevdu re girêdayî yên doza azadîya gelê me ne. Ango em nabêjin ‘’An ev, an jî ew’’.  Ji ber wê jî xebata me ya ji bo pêşdebirina azadîyê, demokrasîyê, edaletê û bidestxistina statuyekê ji bo Kurdistanê ji hevdu re ne asteng in, bilekis, hevdu xurtir dikin.

Ji bo em karibin ji vê konjonkturê îstifade bikin, divê li her perçeyekî Kurdistanê tifaqên netewî û di navbera perçeyan de jî sîstemeke hemahengî, piştgirî û kordînasyonê hebe. Divê em destkeftinên li her perçeyekî  Kurdistanê wek destkeftinên xwe bibînin. Divê tu peywendî û helwest û sîyaset nebe sebebên nexweşîyên navxweyî û divê zerarê nede perçeyên dinê.

Îro li başûrê Kurdistanê referandûma serxwebûnê di rojevê de ye. Serxwebûna başûrê Kurdistanê dê rê ji azadîya hemû perçeyên Kurdistanê re veke. Em weke  PAK, di meşa serxwebûna Başûrê Kurdistanê de piştgirîya Serokê Herêma Kurdistanê Rêzdar Mesûd Barzanî dikin. Em vê gava dawî ya PDKê û YNKê ji bo referandûma serxwebûnê avêtine -ku piranîya partîyên başûrê Kurdistanê piştgirîyê didinê-, weke gaveke dîrokî dibînin û wan partîyên ku ji bo referandûma serxwebûnê bi hevdu re dixebitin pîroz dikin.

Em hêvî dikin ku di demeke herî nêzîk de ev referandûm li dar bikeve û xuşk û birayên me yên Başûrê Kurdistanê mizgînîya serxwebûnê bidin me. Em bawer dikin ku dewletên cîhanê jî dê vê îradeya gelê me ya Başûr qebûl bikin. Û em di wê bawerîyê de ne ku ne bi dilê Tirkîye, Îran, Iraq û Sûrîyeyê be jî dê biryara gelê me qebûl bikin.

Li Başûrê Kurdistanê îro  êdî serxwebûn ji daxwazeke sîyasî bihurî ye, ji bo berdewamîya jîyana gelê me jî êdî ji serxwebûnê wêdetir tu çare nîne. Hemû pirs û pirsgirêkên navxweyî jî di bin desthilatdarîya dewleteke serbixwe de, ji  rewşa  îro baştir dê bêne çareserkirin. Serxwebûna Başûrê Kurdistanê dê ne bes ji bo çareserîya pirsa Kurd û Kurdistanê, her weha ji bo aştî û aramîya Rojhilata Navîn jî bibe gaveke dîrokî.

Pir eşkere ye ku hebûna PKKyê ya li Şingalê, rê ji sîyaset, plan û startejîyên Tirkîye, Îran, Iraq û Sûrîyeyê re vedike ku ew dixwazin zerarê bidin meşa serxwebûna Kurdistanê û herweha dixwazin Şingalê ji Kurdistanê veqetînin. Hikûmeta Herêma Kurdistanê ji bo alîkarîyên PKKyê yên li Şingalê gîhandibû xuşk û birayên me yên Êzidî, sipasîya PKKê kiribû. PKK jî divê rêzê li desthilatdarîya Parlamento û Hikûmeta Herêma Kurdistanê bigire û ji Şingalê vekişe.

Em careke din êrîşa Dewleta Tirkîyeyê ya li ser Şingalê û li ser Rojavayê Kurdistanê şermezar dikin. Divê Tirkîye rêzê li desthilatdarîya Parlamento û Hikûmeta Herêma Kurdistanê bigire. Divê Hikûmeta Herêma Kurdistanê jî nerazîbûna xwe li dijî êrîşên Tirkîyeyê û yên her dewletekê nîşan bide û divê van êrîşan weke  îhlalkirina desthilatdarîya xwe bibîne û şermezar bike. Helbet peywendîyên Tirkîyeyê û Herêma Kurdistanê girîng in, lê nabe ku Tirkîye van êrîşan bike.

Piştî ku li Başûrê Kurdistanê roja referandûma serxwebûnê dîyar bû, divê em wek hemû partî, dezgehên sivîl, şexsîyetên navdar, wek nûnerên hemû pêkhatiyên gelê Bakurê Kurdistanê bêne cem hevdu û divê em kampanyayeke berfireh ji bo danasîn û piştgirîya referandûma serxwebûnê destpê bikin. Herweha ev berpirsyarî û wazîfeyeke me ya dîrokî ye jî.

Li Rojavayê Kurdistanê gelê me di pêvajoyeke dîrokî û nazik de derbas dibe. Gelê me dikare firsendên mezin bidest bixin. Ji bo vê yekê jî divê di nav civata Kurdan de yekrêzî û tifaq hebe. Mixabin protokolên Hewlêr û Dihokê ji alîyê TEVDEM û PYDyê ve nehatin bicîhkirin. Nuha jî PYD endamên ENKSyê û partîyên din yên Kurdan digirin û buroyên van partîyan digirin. Ev helwest zerareke mezin dide pêşveçûna doza azadîya Rojavayê Kurdistanê. Ji bo li Rojvayê Kurdistanê rêya statuyeke sîyasî vebe, ji bo ku gelê me karibe li ser axa xwe serdest be, berîya her tiştî divê protokola Dihokê bê bicîhkirin û îdareyeke hevbeş ya eskerî, sîyasî û aborî ji TEVDEM, ENKS û ji hemû partîyên Kurdan pêkhatî bê damezirandin. Heta ku ev tifaq nebe, dewletên mezin yên li herêmê jî dê wek alîyekî Kurdan qebûl nekin. Bidestxistina statuyekê li Rojavayê Kurdistanê dê rêya hemahengî, heta yekkirina Başûr û Rojavayê Kurdistanê jî xurtir bike. Ev jî dê hêvîyên hemû Kurdên cîhanê geştir bike. Divê TEVDEM û PYD dest ji vê sîyaseta xwe ya ku xwe li ser herkesî ferz dike berde û hewcedarîyên Mitabaqata Dihokê pêk bînin.

Îro bi milyonan gelê me yê Rojavayê Kurdistanê mecbûr mane ku cîh û warên xwe terk bikin. Divê pirsgirêkên navxweyî bêne çareserkirin, rewşeke aram bê çêkirin û gelê me karibe vegere welatê xwe.

Li Rojhilatê Kurdistanê jî ji bo hamleyeke nû, tifaqeke netewî û demokratîk di navbera partîyên Kurdan de pêwîst e. Herweha sîyaseta Donald Trump ya li dijî Îranê jî dê firsendên nû bîne ber derîyê gelê me yê Rojhilatê Kurdistanê tifaqa netewî dê rê lê veke ku ev firsend bibin qezenc û doza azadîya Kurdistanê pêşdetir bibe û rêya azadîyê veke.

 

Dost û hevalên hêja

Ev şerê ku li Bakurê Kurdistanê ji temûza 2015an û vir de berdewam e, rewşê aloztir dike, rêya çareserîya pirsgirêkan asêtir dike. Piştî hewla darbeya eskerî ya temûza 2016an ku bi ser neket, Rewşa Awarte hate îlankirin. Qedexeyên Rewşa Awarte, gelek destkeftinên heyî ji holê rakirin, îmkanên xebata sivîl, demokratîk û sîyasî bertengtir kir.

Di roja 16ê Nîsana 2017an de referandûmeke ji bo guhertina 18 xalên Qanûna Bingehîn a Tirkîyeyê hat lidarxistin. Referandûm di nav şer û pevçûnan de û di bin qedexeyên Rewşa Awarte de hat lidarxistin. Baş e, ma di rewşeke weha de referandûmeke demokratîk mimkun bû? Helbet ne mimkun bû.

Ev Qanûna Bingehîn a heyî jî û ev 18 xalên  hatine guhertin jî bi tu awayî qala Kurdan, qala mafê netewî û demokratîk yên miletê Kurd nake. Di amadekirina vê destûrê de jî di ya van 18 xalan de jî bi tu awayî îradeya Kurdan nehatîye hesabkirin, ji Kurdan nehatîye pirsîn. Ji ber wê jî me wek PAK û PSK ev referandûm protesto kir û me got, ‘’Tercîha me Qanûneke Bingehîn a demokratîk û federal e’’.

Lê aşkere ye ku me wek alîyê Kurdan helwesteke hevbeş û bi tesîr pêk neanî. Beşekî gelê Kurdistanê dengê ‘’erê’’, beşekî jî ‘’na’’ bikar anî, hinek jî neçûn ser sindoqê. Lê li gorî van encamên referandûmê, em wek alîyê Kurdan, dikarin bi siyasteke aqilane û rêbazên nû, feydeyê ji encamên referandûmê derxin.

Me berî referandûmê got, ‘’Tercîha me qanûneke bingehîn ya demokratîk û federal e’’. Encamên referandûmê jî aşkere kirîye ku piştî referandûmê jî tu pirsgirêk çareser nebûne. Daxwaza me ya qanûneke bingehîn ya demokratîk û federal îro zêdetir derdikeve pêş. Li ser vê bingehê dikare sîstema serokatîyê jî, ya nîvserokatîyê jî, ya parlamenterîyê jî bê qebûlkirin. Divê Dewleta Tirkîyeyê wê sîyaseta xwe ya statukoparêz, ya ku Kurdan û mafê wan yên netewî û demokratîk tune dihesîbîne dayne alîyekî, rê ji çareserîyeke federal re veke. Pirsa Kurd û Kurdistanê bi kuştin, peçiqandin û paşdedayinan çareser nabe.

Bi ya me xelet e ku meriv wan dengên ‘’erê’’ weke dengên AKPyê, yên ‘’na’’yê jî weke dengên HDP û CHPyê bihesibîne. Herweha dengên ‘’erê’’ nayê wateya piştgirîya şer û kuştin û wêranîya  ku Dewleta Tirk, Hikûmeta AKPyê dimeşîne. Dengên ‘’na’’yê jî naye wateya piştgiriya sîyaseta  PKKyê ya xendek û barîqatan ya ku zerareke mezin gîhand gelê me, welatê me û doza azadîya me. Herweha ‘’na’’ nayê wateya sîyaseta piştgirîya şerî ya CHPyê jî. ‘’Boykot’’ jî nayê wateya erêkirina şerî.

Em di wê bawerîyê de ne ku di referandûmê de kê çi deng bikar anîbe bila anîbe, lê piranîyeke gelekî mezin ya civata Kurdistanê hem li himberî vî şerî ye û hem jî li himberî Rewşa Awarte ye. Ji ber vê jî, îro pêwîstiyeke hemû civata Kurdistanê ya sereke ew e ku em bangî Dewleta Tirkîyeyê û PKKyê bikin û bêjin ‘’vî şerî rawestînin’’. Divê em îro şîara ‘’Ji şer re, ji Rewşa Awarte re ‘na’, ji çareserîya sîyasî re erê’’ zêdetir derxînin pêş. Dewleta Tirkîyeyê li gel tecrubeya xwe ya 94 salan, hîna jî naxwaze fêhm bike ku pirsa Kurd û Kurdistanê bi kuştinê û wêrankirinê, bi hefskirin û sirgûnkirinê nayê çareserkirin. Dewleta Tirkîyeyê, ne bes mafên netewî û demokratîk yên miletê Kurd tune hesibandîye; ev 94 sal in zimanê Kurdî jî wek resmî qebûl nekirîye. Û hîna jî Dewleta Tirk dibêje ‘’Ev mesele meseleyeke terorê ye, meseleyeke paşdemayîna aborîyê ye’’.

Di vî derbarî de ez dixazim nimûneyeke balkêş ji we re pêşkêş bikim. Piştî  ku PAK weke resmî hate damezrandin, Serokê Mehkemeya Qanûna Bingehîn ji PAKê re îxtarnameyek şand. Di vê îxtarnameyê de Serokê Mehkemeyê digot ‘’Navê PAKê, bername û daxwazên wê gişt li dijî Qanûna Bingehîn û li dijî qanûna partîyan e. Ji ber wê jî divê PAK navê xwe û bernameya xwe biguhere’’. Me jî wek PAK got, ‘’Navê me jî, bernameya me jî mafê çarenûsîya miletê Kurd, daxwaza çareserîyeke demokratîk û federal û mafê miletê Kurd yên meşrû û netewî û demokratîk tîne zimên. Ji ber vê jî em ê navê xwe jî, bernameya xwe jî neguherînin. Herweha madeya 90î ya Qanûna Bingehîn a Tirkîyeyê dibêje , gava ku qanûnên  Tirkîyeyê û yên navnetewî  li dijî hevdu bin, dê qanûnên navnetewî esas bêne girtin. Li gorî madeya 90î PAK bi vî navî û bi vê bernameyê wek qanûnî dikare bê damezrandin. Ji ber vê yekê jî, em dibêjin bila Dewleta Tirkîyeyê li gorî madeya 90î qanûnên xwe biguhere.

Lê di vê îxtarnameya Serokê Mehmekemeyê de tiştekî din yê balkêş hebû ku digot, ‘’Di bernameya PAKê de behsa zimanekî ji derveyî zimanê Tirkî  û behsa perwerdeya bi vî zimanî tê kirin. Ev jî nîjadperestî ye’’. Belê di îxtarnameyê de weha digot. Ango li gorî Serokê Mehkemeyê, ji ber ku me behsa zimanê kurdî, behsa perwerdeya bi zimanê Kurdî kiribû, em nîjadperest bûn. Lê me di bersîva vê îxtarnameyê de bal kişand ser wê yekê ku di eslê xwe de nîjadperest ew kesin ku ev 94 sal in bi sîyaseta îmha, înkar û asîmîlasyonê; bi sîyaseta helandina miletê Kurd di nav Tirktîyê de dixwazin miletê Kurd ji holê rakin. Û me ev îthamên Serokê Mehkemeyê jî red kirin.

Ma ne ecêb e ku miletekî nifusa wî li Tirkîyeyê û li bakurê Kurdistanê ji 25 mîlyonan bihurî ye û ev 94 sal in ji alîyê Dewleta Tirkîyeyê ve tûşî qetlîaman, wêranî û asîmîlasyonan bûye; û ev jî ne bes e, ji ber ku  behsa zimanê xwe yê zikmakî dike, bi nîjadperestîyê tê tawanbarkirin? Îro TRT Kurdî jî û beşên Zimanê Kurdî jî li hinek unîversîteyên li Tirkîyeyê ne qanûnî ne. Wek fiîlî xebatên xwe dimeşînin. Lê li gel van rastîyan, hîna jî Dewleta Tirkîyeyê ji ber ku me behsa zimanê kurdî  kiriye, ji me re dibêje ‘’hûn nîjadperestîyê dikin’’ û dibêje ‘’Pirsa Kurd tune ye, pirsa terorê heye’’. Ma ev ne travmayeke mezin e?

Lê travma bi vê jî naqede. Baş e, sîyaseta Dewleta Tirkîyeyê li alîyekî, le em weke  Kurd çi dikin, di çi halî de ne? Miletê Kurd, bêwestan ev 200 sal in liberxwe dide, doza azadîyê dimeşîne. Ji damezrandina Komara Tirkîyeyê heta îro ev 94 sal in, Kurdan nêzîkî 30 caran serî hildane.Heta nuha bi sedan partî, rêxistin, komele, dezgehên sivîl, kovar, rojname, radyo, televîzyon ji alîyê Kurdan ve hatine damezrandin. Bi deh hezaran şehîdên me hene, bi hezaran kesan îşkence dîtine, seqet mane. Bi hezaran gund û navçe û bajarên me hatine şewitandin, vala kirin, wêran kirin. Bi milyonan kes ji cîh û warên  xwe bûne. Baş e, li gel hemû bedelan, hebûna Kurdan û zimanê Kurdî hîna jî weke resmî nehatibe qebûlkirin, ma maqûl e ku em vê yekê bes bi sîyaseta Dewleta Tirkîyeyê ve girê bidin? Gelo di vê rewşa kembax de qet rola me bi xwe tune ye? Gelo ev ne travma û deformasyoneke sîyasî, civakî, netewî û çandî ye? Ma ya rast ne ew e ku em xwe jî  di mêzîneke wîcdanî de biwezinînin?

Baş e, îro ji bo ku bi daxwaza ‘’Bila hebûna Kurdan û zimanê Kurdî weke resmî bê qebûlkirin û bi zimanê Kurdî perwerde bê destpêkirin’’ em kampanyayekê dest pê bikin, kê dest û lingên me girêdane? Ma ev daxwaz, ne daxwazeke meşrû ya bi mîlyonan kesan e? Ma ji bo vê daxwazê hemû etnîsîte, dîn û mezhebên li Kurdistanê dijîn bi hevdu re nikarin xebateke sivîl dest pê bikin?

Belê, encamên referandûmê, pêwîstîya helwesteke Kurdistanî ku li ser bernameyeke netewî û demokratîk hatîye damezrandin, zêdetir derxistîye pêş. Îro divê em hemû pêkhatiyên Bakurê Kurdistanê, li dijî şer derkevin, dest bidin hevdu  û bibin alîyê çareserîya sîyasî.

Divê em ji bo bidestxistina maf û azadîya miletê Kurd bi her kes û dor û berê re hevkarîyan bikin û piştgirîya wan werbigrin. Lê ji bo tifaqên netewî, li gorî girîngîya nav û naveroka xwe xisûsîyetên xwe yên taybetî hene. Esasên tifaqeke netewî bi giştî em karin weha tarîf bikin: Qebûlkirina hebûna milletê Kurd, parastina statuyeke sîyasî ji bo Kurdistanê, perwerdeya bi zimanê Kurdî û zimanê hemû etnîseteyên li Kurdistanê dijîn weke nirxeke netewî qebûlkirina ala Kurdistanê, parastina maf û azadîya hemû beşên civatê, rêzgirtina navxweyî ya hemû beşên sîyasî û civakî yên Kurdistanê, lêbixwedîderketina hemû destkeftîyên li her perçeyekî Kurdistanê.

Hemû partî, dezgehên sivîl û şexsîyetên  ku dikarin bibin pêkhatiyên tifaqa netewî û demokratîk, divê ji nuha de ji bo hilbijartinên şaredariyan yên 2019an bêne cem hevdu û dest bi amadekarîyên sîyasî û teknîkî bikin. Ev di eslê xwe de divê wek wazîfeyeke netewî jî bê qebûlkirin.

Îro li gorî qanûna hilbjartinan, ji bo ku partîyek bikare beşdarî hibijarinan bibe, divê li 41 bajar û 184 navçeyên Bakurê Kurdistanê û Tirkîyeyê teşkîlatên xwe ava kiribin û Kongreya xwe li dar xistibin. Lê mixabin nuha partîyên Kurdan yên wekî PAK, PSK, HAKPAR, PDK-Bakur, PDKT û  OSPyê, ji ber ku ev şerd pêk neanîne dê nikaribin beşdarî  hilbijartinên parlamentoyê û yên şaredarîyan bibin. Baş e, ma heqê me heye ku em gelê xwe di hilbijartinan de bêalternatîf bihêlin? Bi taybetî  jî girîngî û rola hilbijartinên şaredarîyan li ber çavan e. Helbet ji bo rakirina astengî, bend û qanûnên ku rê li ber gelê me digirin, divê em xebat û têkoşîna xwe bidomînin. Lê divê em ji bo beşdarbûna hilbijartinan jî çareserîyan peyda bikin. Ma çima em li ser şêweyên nû yên rêxistinî û meşandina sîyasetê lêkolîn û gengeşîyan nakin? Divê em rê û rêbazan bibînin ku hem bi nasnameya Kurdistanî sîyasetê bikin, hem jî bikarin beşdarî hilbijartinan bibin. Bi ya me divê em li ser vê pêwîstîyê bi awayekî cidî û hestyarî serê xwe biêşînin.

Xuşk û birayên hêja

PAK ji damezrandina xwe heta îro, dixwaze têkoşîn û nirxên netewî û dîrokî yên miletê me , bi rê û rêbaz û kultureke nû, li gorî şerdên îro guncav bihûne û xwe kedkarê vê wazîfeya pîroz dibîne. Ji ber vê yekê jî PAK berdewamîya kevneşopîya têkoşîna 200 salî ya miletê Kurd e. PAK xwe berdewamîya Şêx Ûbeydulahê Nehrî, Bedirxan Paşa, Şêx Mehmûdê Berzencî, Şêx Seîd, Xalid Begê Cibrî, Îhsan Nûrî Paşa, Seyîd Riza, Qazî Mihemed, Melle Mustafa Barzanî û hemû rêberên netewî yên di rêbaza wan de meşîyane dibîne.

PAK li ked û têkoşîn û nirxên gelê xwe, li yên Teşkîlata Azadîyê, Xoybûnê û hemû partîyên sîyasî, rêxistin, grûb, dezgeh û şexsîyetên Kurdistanî xwedî derdikeve, rêzê lê digire û xwe wazîfedara gîhandina vê kedê ji bo pêşerojê, ji bo nivşên nû dibîne.

PAK bi awayekî zelal dibêje, ez partîya Bakurê Kurdistanê me! Xebata me ji bo azadîya Bakurê Kurdistanê ye! PAK bi navê xwe yan jî bi navekî din dê li himberî partîyên li perçeyên din yên Kurdistanê partîyan ava neke. PAK dibêje, divê em alîkarî, hevkarî û piştgirîya doza azadîya xuşk û birayên xwe yên perçeyên din bikin, em astengî û pirsgirêkan ji wan re dernexînin. Divê em bi pêşniyarî û rexneyên biratî, li gel wan bin.

PAKê  di bernameya xwe de jî anîye zimên. Dibêje em mafê çarenûsîya miletê Kurd diparêzin. Dibêje li gorî şerdan ev çarenûsî dikare federalî, konfederalî  yan jî serxwebûn be. Di şerdên îroyîn de li ser esasê ku parlamento û hikûmeta Kurdistanê jî hebe, dikare şirîkatîyeke wekheviya federalî li gel Tirkîyeyê pêk were.

PAKê ji roja pêşî de got: Ji bo partîyeke xurt, ji bo serkeftina gelê me, divê hemû partî, rêxistin, grûb û şexsîyetên wek hevdu, nêzî hevdu difikirin di nav partîyeke milî, azadîxwaz, demokrat û Kurdistanî de bibin yek. Em îro jî her li ser vê fikra xwe ne. PAK partîya hemû kevneşopîyên sîyasî yên azadîxwaz, partîya hemû etnîsîte, beşên civatê, dîn û mezhebên Kurdistanê  ye.

Çareserîya vê  xetimandina sîyasî ya li Bakurê Kurdistanê, bi avakirina partîyeke hevdem ya li ser nirxên netewî, bi hûnandina partîyeke xurt ya netewî, azadîxwaz, demokrat û Kurdistanî ye. Em weke PAK xwe partîyeke weha dibînin, lê em dizanin ji derveyî me jî partî, grûb û şexsîyetên weke me , potansîyeleke berfireh ya nêzî me heye. Em dibêjin ev belavbûn ji bo doza azadîya Kurdistanê re luksek e, kêmayîyek e, xisar e. Lê mixabin vê hewl û hestyarîya ku em nîşan didin, em di dor û berên din de nabînin. Ev jî cîhê xemê ye. Lê em bawer dikin ku em ê di vî warî de bigihêjin armanca xwe. Gelek şexsîyet û dor û berên Kurdistanê, ji ber hinek hewlên ji bo yekgirtin û avakirina partîyeke xurt biser neketî ye,  ji bo gaveke nû bi tirs in. Wek yê devî wî ji şîrî şewitî be û pifî mêst bike. Lê bi ya me ev helwest ne li gorî pêwîstîya îroyîn ya doza azadîya gelê me ye. Divê ew hewlên neserkeftî, nebe sebebê dest jê berdana vî karî, lê bileqsê wê, divê ji me re bibe tecrube da ku em careke din wan sebebên şikestinê dubare nekin.

Ev wazîfe îro her li ber me ye. Weke PAK hem em ê xebatên xwe ji bo partiyeke xurt bidomînin, hem jî ji bo yekkirina vê potansîyela ku em dikarin bi wan re bibin yek bêwestan hewlên xwe bidomînin. Ji bo pêkanîna partîyeke xurt, em herdem dibêjin: Ne navê partîya me, ne serokê me, ne rêveberîya me ne xetên sor in. Em dibêjin navê tu partîyan, tu serok û tu rêveber ji doza azadîya Kurdistanê ne bi qîmetir û  ne pîroztir e.

Li Bakurê Kurdistanê, îro hêjmara wan şexsîyet û kadroyên sîyasî yên ne endamên tu partîyan e, belkî jî bist qatê endamên partîyên heyî ne. Ev jî bi serê xwe rastîyeke berbiçav e. Bi hezaran kadroyên sîyasî ji xebata rêxistinî ya aktîf dûr mane. Ev jî ji bo azadîya Kurdistanê xisareke mezin e. Helbet gelek sebebên cûrbicûr hene ku ev rewş rûdaye. Lê em bangî hemû kadroyan dikin, heger xebat û armanceke we ya damezrandina din tune be, her yek ji we, xwe nêzî kîjan partîyê dibînin, bi wê partîyê li keda xwe xwedî derkevin da ku  ew tecrube û zanîn û keda we ji xebata rêxistinî dûr nemîne.

Bi taybetî jî em careke din bangî wan kadroyên ku nêzî sîyaseta PAKê ne dikin: Em nabêjin werin beşdarî nav PAKê bibin. Em dibêjin werin li projeya xwe, li fikrên xwe, li perspektîfa xwe ya sîyasî xwedî derkevin. Werin em partîyeke netewî, azadîxwaz, demokrat, Kurdistanî bi hevdu re bihûnin. Werin em nimûneya vê partîyê nîşanî gelê xwe bidin; em îspat bikin ku partîyeke weha dikare ava bibe û em hêvîyên gelê xwe geştir bikin.

Lê di roja ewil de sloganeke me ya esasî heye, ez dixwazim wê li vir dubare bikim: Yên dikarin bibin yek bila bibin yek. Yên nabin yek bila hevkarî û tifaqan bikin. Yên nikarin tifaqan bikin, bila dîyalogan di navbera xwe pêş de bixin. Yên nikarin dîyalogan jî bi hevdu re bimeşinîn, bila dijminatîya hevdu nekin.

Mêvan û hevalên hêja,

Ev du sal û nîv e PAK bi îmkanên xwe yên aborî, bi rêveberina rêxistinî, bi hûnandina xeta xwe ya sîyasî; her bi îmkan, zanîn û tecrubeya xwe xebatê dimeşîne. Herweha PAK bi vê nasnameya xwe, di doza azadîya Bakurê Kurdistanê de deng û rengekî nû ye.

Ji Temûza 2015an û vir de şerek li bakurê welatê me berdewam e. Piştî hewla darbeya eskerî ya temûza 2015an ku biser neketr, Rewşa Awarte hate îlankirin. Çi ev şerê heyî, çi jî Rewşa Awarte tesîreke gelek neyênî li ser xebatên me kir. Qedexeyên Rewşa Awarte û şer, rê li ber xebatên me yên sîyasî, sîvîl û demokratîk digire. Lê li gel hemû astengîyan jî PAKê xebatên xwe meşandîye û weke partîyeke çalak derketîyê pêş.

PAK di doza azadîya Kurdistanê de, rê û rêbazên sîyasî, sivîl û demokratîk esas digire. Di rewş û konjonktura îroyîn ya Bakurê Kurdistanê de em dibêjin şer zerarê dide doza me, dide gel û welatê me.

PAKê ji bo bibîranîna roj û xebat û nirxên netewî yên dîrokî gelek konferans, semîner û civîn li dar xist.

PAKê li qadan, li kolanan bi çalakîyên cûrbicûr, dengê azadîya Kurdistanê bilind kir.

PAKê di qada navnetewî, bi rêyên dîplomasîyê, ji bo berfirehtirkirina piştgirîya doza azadîya Kurdistanê, li nik gelek dewlet, partî û dezgehan peywendîyên dîplomatîk danî.

PAKê li welatên Ewrûpayê, bi gênc û jîn ûhemû  kedkarên xwe, xebateke nû, nûjen û berhemdar hûnandin û bingehê nimûneya PAKê ya ku em behs dikin ava kir. Xebatên li Ewrûpayê yên PAKê hêvîyên me geştir kirin.

PAK bi çalakî û xebatên cûrbicûr, piştgirî û alîkarîya têkoşîna azadî û serxwebûnê ya li Başûr û Rojava û Rojhilatê Kurdistanê kir, li destkeftîyên xuşk û birayên me yên li hersê perçeyan xwedî derket û li gel wan bû. Bi pêşniyarî û rexneyên xwe yên biratî, yên dostane, xwest alîkarê wan be.

Di dema şerê li nav bajaran yê li navçeya Sûra Amedê bi hezaran malbatên Sûrê mexdûr bûbûn. PAKê di wê demê de kampanyayeke berfireh dest pê kir û alîkarî gîhand 2000 malbatan.

PAKê ji bo pêkanîna hevkarî û tifaqên netewî li bakurê Kurdistanê roleke aktîf lîst û bi dil û can di nav hemû xebat û hewldanên bi vê armancê cih girt.

PAKê ji bo yekkirina potansîyela milî, azadîxwaz, demokrat, Kurdistanî xebateke bêwestan meşand, di nav hemû hewldan û bang û xebatên ji bo pêkanîna vê armancê de cîhê xwe girt.

PAK nuha wek aktorekîe esasî ya doza azadîya Bakurê Kurdistanê, xebatên xwe berdewam dike, di rêya azadîyê de roleke girîng dilihîze.

Delege û beşdarên Komxebatê yên rêzdar,

Ev Komxebata ku îro em li dar dixin, di eslê xwe de Kongreya Giştî ya PAKê ye.

Li gorî Qanûna Bingehîn û Qanûnên din yên Tirkîyeyê hûn dikarin partîyekê ava bikin. Lê dîsa ji ber vê Qanûna Bingehîn û Qanûnên din, herdem hûn dikarin tûşî astengîyên mezin bibin. Ev Qanûna Bingehîn û ev Qanûnên ku ne demokratîk in, weke  Şûrê Demoklesî  herdem li ser me tê hejandin û herdem tehdîda girtina partîyê li ser serê me  tê hejandin.

Li gorî qanûna partîyan, mecbûr e ku navenda partîyeke yasayî li Enqereyê be û mecbûr e ku ew partî kongreya xwe ya giştî li Enqereyê li dar bixe.

Herweha li gorî qanûna hilbijartinan, ji bo ku partîyek bikare beşdarî hilbijartinên herêmî û yên parlamentoyê bibe, divê li 41 bajar û 184 navçeyên Tirkîyeyê û Bakurê Kurdistanê teşkîlatên xwe damezrandibe û kongreyên xwe jî li dar xistibin. Ew partîyên ku van ‘’bend’’an derbas bikin , vê gavê jî tûşî benda %10ê dibe. Yên vê bendê jî derbas bike, vê carê tûşî ‘’sonda parlamenterîyê’’ dibe. ‘’Sonda parlamenteriyê’’ sondeke ku ji alîyê netewî jî, ji alîyê şexsîyeta însanî jî, hebûn û îradeya mirovî, ya dengdêran binpê dike. Ev sond di eslê xwe de heqaret e li her parlementerekî.

Baş e ma ewqas astengî ji bo çi yê?

Heger her kesekî  bi awayekî bêalî li meseleyê binere, dê bibînin ku di eslê xwe de armanca van astengîyan gişan jî, rêlibergirtina îradeya miletê Kurd e. Hemû Qanûnên Bingehîn û Qanûn û biryarên ku li Tirkîyeyê hatine danîn, armanca wan a sereke, tunehesibandin û  tunekirina miletê Kurd û ya maf û azadîyên wî ne.

Lê PAK li gel hemû astengîyan jî weke partîyeke hem meşrû û hem yasayî hatîye damezrandin. Û nuha jî her bi vê hişmendîyê xebatên xwe dimeşîne. Em nuha Kongreya we ya esasî ya rastî bi navê Komxebatê,  nuha li Amedê li dar dixin û ev biryarên li vê derê bêne girtin, ev serok û meclîsa li vê derê bê bijartin em ê  di kongreyeke ku li Enqereyê bê lidarxistin de wek  resmî jî tesdîq bikin.

PAKê  ji damezrandina xwe û heta îro îspat kirîye ku ew partîya ‘’Fedakarên Kurdistanê’’ ye.

PAK li Bakurê Kurdistanê navê kultureke nû ye.

PAK bi vê Komxebatê, rêya  partîyeke hîna xurtir vedike, hêvîyên azadîya Kurdistanê geştir dike.

Divê PAK bibe partîya gêncan, ya jinan û divê gênc û jin karibin di partîyê de zêdetir bibin xwedî desthilat.

Divê PAK bibe partîya hemû etnîsîte, dîn, mezheb û ya hemû beşên civatê û divê xebateke hîn geş û organîzetir û bi sebir bimeşîne.

Divê PAK birêxistinkirina potansîyela misilmanên mihafazakar, ya dîndarên Bakurê Kurdistanê wek wazîfeyeke netewî zanibe; bingeha partîyekê bihûne ku dîndar û sekulerên azadîxwaz, milî, demokrat û Kurdistanî karibin tê de bi hevdu re ji bo yek armancê bixebitin. Aktorên doza azadîya Kurdistanê dê bi vê hişmendîyê rêya serkeftinê ji xwe re vekin.

Divê PAK herroj zêdetir bibe partîyeke girseyî, bibe partîya hemû pêkhatiyên Kurdistanê.

Helbet ji roja damezrandinê heta îro hinek kêmayî û xeletîyên me jî çêbû ne. Lê bi xebateke bi sebir, bi afirandina sîyasetên li gorî rewşa welatê me guncav û bi dilsozî  em ê hem van kêmayî û xeletîyên xwe serast bikin, hem jî  em ê tu carî ji bîr nekin ku wazîfeya partîyeke pirreng û xurt her li pêş me ye.

Belê, werin em ji bo partîyeke xurt ya azadîxwaz, milî, demokrat, Kurdistanî û ji bo tifaqeke netewî û demokratik  hamleyeke nû destpê bikin.

Ez careke din bi xêr hatin û spasîya we mêvanên rêzdar dikim. Hatina we em bi hêztir kirin. Ez bi rêzdarî  bixêrhatina hemû delege, endam û dostên me yên beşdar bûne  dikim. Em ê bi hevdu re biserkevin.

Bijî Kurdistan

Bijî Azadîya Kurdistanê

Bijî Serxwebûna Başûrê Kurdistanê

07.05.2017

Mustafa Özçelik

Serokê Giştî yê PAKê

PAK Genel Başkanı Mustafa Özçelik’in PAK Çalıştayı Konuşması

Saygıdeğer misafirler,

Siyasi parti, sivil toplum kuruluşları, basın yayın organlarının temsilcileri,

Değerli siyasetçi, aydın, sanatçılar,

PAK’ın tüm delege, üye ve dostları,

Saygıdeğer halkımız,

Hepinize merhaba ,

Çalıştayımıza hoş geldiniz.

Güney ve Rojava Kürdistanı’ndan gelen kardeşlerimiz hoş geldiniz, bizlere güç kattınız.

Değerli  katılımcılar,

Çalıştayımız, bölgemizde ve ülkemizin her bir parçasında önemli , tarihsel  gelişme ve değişimlerin yaşandığı bir süreçte gerçekleşmektedir.

Yakın ve Ortadoğu’da her geçen gün ortam daha bir ısınıyor. Bölge haritasının yeniden çizileceği açıktır. Donald Trump sonrası ABD siyaseti daha bir müdahaleci ve aktif bir eksende gelişecek gibi görünüyor. ABD  ve Rusya  bilfiil, kendi çıkarları doğrultusunda çatışmaların bir parçası durumundadırlar.

Şu gerçekliği akıldan çıkarmamamız lazım: Ne dünya  ne de Kürtler Sykes-Picot döneminin dünyası ve Kürtleridir . Dünya’nın büyük devletlerinin Kürtlerle ortak çıkarları bugün daha fazladır. Kürtler bugün hem sahada hem de masada daha etkilidirler.

Böylesi bir süreçte, sonuç almak için üç  konuda oldukça hassas olmamız gerekmektedir:  Birincisi, bulunduğumuz parça için siyasi bir statü talebinde tavizsiz davranmak, ikincisi  her parçanın güçlü ulusal demokratik birliğini ve parçalar arası  dayanışma ve koordinasyon merkezini oluşturmak, üçüncüsü de davamıza  güç katacak uluslar arası ilişkiler geliştirmek.

Evet, Orta ve Yakın Doğu’da sınırların yeniden çizileceği bu konjonktürde, Kürtler olarak bu tarihsel değişimden yararlanabilmek, bu fırsatı elden kaçırmamak  için, güçlü bir Kürdistani stratejiye sahip olmamız lazım. Bunun için de sağcısı, solcusu, liberali, demokratı, dindarı, seküleri, Sunnisi, Alevisi, Ezidisi, Hıristiyanı, Kürdü, Süryanisi, Ermenisi, Arabı, Azerisi, Türkmeni ile tüm Kürdistanlıların ortak ve temel talebi, Kürdistan’a siyasi bir statü olmalıdır. Kürdistan’a siyasi bir statü istiyor muyuz, istemiyor muyuz? Yanıtlamamız gereken temel soru budur. Bu soruya vereceğimiz cevap, ne yapmamız gerektiğinin de cevabı olacaktır.

Mevcut Konjonktürün ömrü elbette ki güçler dengesine bağlı olacaktır. Bu nedenle de Kürtler olarak kaybedilecek her anın, özgür geleceğimizin kaybı anlamına  geleceğini  göz ardı etmemeliyiz.

Kürtlerin millet, Kürdistan’ın ülke olarak varlığını esas almayan, Kürdistan’a siyasi bir statüyü içermeyen , Türkiye, İran, Irak ya da Suriye ile ‘’demokratik ulus, demokratik cumhuriyet, ortak vatan’’ gibi  çözüm önerileri; tam da böylesi bir tarihsel dönemeçte, Kürdistan’ın dört parçasında  Kürtlerin kapısına dayanan fırsatların geri tepilmesine yol açacak, Kürdistan’ın bir siyasi statü elde etmesine engel oluşturacaktır. Bu nedenle özellikle haritaların yeniden çizileceği   bu süreçte, Kürdistan eksenli siyasi statü talebini kararlı bir şekilde savunmak ve Kürdistan’a egemen devletlerin  ‘’Tek millet, tek vatan, tek devlet, tek bayrak’’ anlayışına ve onun değişik versiyonlarına  ‘’hayır’’ demek, tarihsel  bir öneme sahiptir.

Kürdistan’ın her parçası için, özgün koşulları dikkate alarak, siyasi bir statü talebinde  bulunmak; halkımızın ulusal, demokratik hak ve özgürlükleri için mücadeleyi yok saymak, ötelemek anlamına gelmemelidir. İkisi bir birini tamamlayan, bir süreç  olarak algılanmalıdır. Yani deyim yerindeyse ‘’Ya hep, ya hiç’’ siyaseti yol açıcı değildir. Bu nedenle de siyasi bir statü programın bir bileşeni olarak  güncel, acil taleplerimizi içeren bir programa da ihtiyaç vardır.

Bu konjonktürü kendi lehimize dönüştürmenin temel anahtarı, her parçada  siyasi statü ortak paydasıyla ulusal demokratik ittifaklar gerçekleştirmek ve tüm parçalar arasında bir Ulusal Demokratik Koordinasyon ve Dayanışma Mekanizması oluşturmaktır. Kürdistan’ın her parçasındaki mücadeleyi ve kazanımları kendi mücadele ve kazanımlarımız olarak  görmek,  Kürdistani bir stratejinin olmazsa olmazıdır.  Kürdistan’da yaşayanlar olarak kendi sorunlarımız ve menfaatlerimiz, hiçbir şart altında, Kürdistan’ın özgürlüğüne karşı olanların çıkar ve siyasetlerine  malzeme edilemez. Ülke ve millet gerçekliğimize sahip çıkmak, buna göre hareket etmek, her türlü menfaatimizin üzerinde olmalıdır.

Bugün Güney Kürdistan’da bağımsızlık referandumu gündemdedir. Güney Kürdistan’ın bağımsızlığı, dört parça Kürdistan’ın ‘’makus talihi’’ni değiştirecek tarihsel bir adım olacaktır. PAK olarak Kürdistan Bölge Başkanı Sayın Mesud Barzani’nin bağımsızlık referandumu yolundaki kararlı duruşunu destekliyoruz. PDK ve YNK’nin bağımsızlık referandumu için  aldıkları ortak tutumun Güney Kürdistan’daki partilerin büyük çoğunluğunca destekleniyor olması, tarihsel bir öneme sahiptir. Bağımsızlık referandumu kararını destekleyen tüm partileri kutluyoruz. Dünya devletlerinin de Kürdistan halkının bağımsızlık iradesine saygı duyacağına, hatta bütün engelleme plan ve stratejilerine karşı İran, Türkiye, Irak ve Suriye’nin bu durumu kabullenmek zorunda kalacaklarına inanıyoruz. Tüm siyasi partilerin, etnik, sosyal, dinsel ve mezhepsel kesimlerin, tüm iç sorunların çözümünün , bağımsızlık ilanıyla daha da kolaylaşacağını göz önünde bulundurarak, zaman kaybetmeden referandumu gerçekleştirmeleri ve bağımsızlığı ilan etmeleri tüm dünya Kürtleri için yaşamsal önem taşımaktadır. Böyle bir adım Kürdistan’ın Güneyi için olduğu gibi Ortadoğu’da kalıcı barışın sağlanması yönünde de atılmış önemli bir adım olacaktır.

PKK’nin Şengal’deki varlığının, Türkiye, İran, Suriye ve Irak’ın Güney Kürdistan’ın bağımsızlık yürüyüşüne zarar veren değişik saldırı, plan ve stratejilerine ve Şengali Kürdistan’dan koparma  niyetlerine daha uygun zemin yarattığı görülmelidir Kürdistan Bölge Hükümeti, PKK’nin Şengal’deki yardımlarından dolayı kendilerine teşekkür etti. Daha büyük sorunlara yol verilmemesi  için PKK  Şengal’den çekilmeli ve Kürdistan Bölge Parlamentosu ve Hükümeti’nin yönetimine, iradesine ve varlığına saygı duymalıdır.

Bu vesileyle Türkiye’nin Şengal ve Rojava Kürdistanı’na yönelik saldırılarını bir kez daha kınıyor ve Kürdistan Bölge Parlamentosu ile Hükümetinin varlığına ve iradesine saygılı olmaya çağırıyoruz. Kürdistan Hükümeti, Türkiye ya da herhangi bir devletin Kürdistan Parlamentosu ve Hükümeti’ni yok sayarak , Güney Kürdistan topraklarına yapılan, yapılacak her türlü saldırıyı, kendi hükümranlıklarının ihlali olarak görmeli, açık tutum almalı, kınamalıdır.  Türkiye ve Kürdistan Bölge Hükümeti’nin ilişkileri elbette ki önemlidir, ama bu ilişkiler Türkiye’ye saldırı hakkını  vermiyor.

Güney Kürdistan’da Referandum süreci ve tarihi netleştikten sonra, Kuzey Kürdistan’da, siyasi  partiler, sivil toplum kuruluşları, etkili şahsiyetler, en geniş etnik, sosyal, dinsel ve mezhepsel kesimler olarak Güney Kürdistan Bağımsızlık referandumunu desteklemek için geniş ve çok boyutlu bir kampanya başlatmak gibi tarihi bir görev ve sorumlulukla karşı karşıyayız.

Rojava Kürdistanı’nda TEVDEM , ENKS ve tüm Kürt partileri Hewler ve Dihok Mutabakatlarını uygulamaya koymalı ve Rojava Kürdistanı’na siyasi bir statü ortak payda olmak üzere, askeri, siyasi, ekonomik ortak bir yönetim oluşturmalıdırlar. Bu oluşturulmadığı sürece, Suriye ve Rojava Kürdistanı’nda oluşan fırsatlardan , halkımız lehine yararlanamayacağız. Rojava Kürdistan’ındaki bir siyasi statü, Güney ve Rojava Kürdistanı’nın koordinasyonun,  hatta birliğinin kapılarını açabilecek, bu da daha güçlü bir Kürdistan ve tüm parçalarıyla özgür Kürdistan umutlarını  daha bir yeşertecektir. TEVDEM  ve PYD  diğer Kürt partilerini yasaklamaktan, üyelerini tutuklamaktan derhal vazgeçmeli ve Dihok Mutabakatı’nın gereklerini yerine getirmelidir.

Toprağını terk etmek zorunda kalmış olan yüzbinlerce Batı Kurdistanlı’nın kendi yaşam alanlarına geri dönüşü ve Batı Kurdistan’ın gelişimine katkı sunmaları huzurlu ve iç barışı sağlanmış bir ortamla mümkündür.

Doğu Kürdistan’da tüm Kürdistani partiler yeni bir hamle için, ulusal demokratik ittifaklarını oluşturmalıdırlar. Donald Trump sonrası Amerikan siyasetinin Doğu Kürdistan’da halkımıza yaratabileceği fırsatlardan yararlanmanın yolu, bu ittifaktan geçer.

Değerli dostlar, arkadaşlar,

Kuzey Kürdistan’da 2015 Temmuzundan bu yana tekrar başlayan çatışmalı ortam, çözümsüzlüğü daha bir derinleştirmektedir. 2015 temmuzundaki başarısız darbe girişimin ardından ilan edilen OHAL’in getirdiği yasaklar,  demokratik, siyasal, sivil alandaki çalışmaları, hak ve özgürlükleri alabildiğine daraltmıştır.

Türkiye ve Kuzey Kürdistan’da 16 Nisan 2017 tarihinde Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 18 maddesinin değiştirilmesi amacıyla bir referandum gerçekleştirildi. Referandum savaş ve OHAL yasaklarının hakimiyeti altında gerçekleşti. Böylesi anti-demokratik bir  ortamda özgür bir referandumun gerçekleştirilmesi mümkün müydü?

Mevcut Anayasa’da olduğu gibi, Türk Devleti’nin ‘’Türk tipi başkanlık’’ adı altında, yeniden organize edilmesini içeren bu referandum değişikliğinde de Kürtlerin iradeleri hiç hesaba katılmadı, Kürtlere dair hiçbir şey yoktu. Bu nedenle de PAK ve PSK olarak bu referandumu protesto ettik ve  ‘’Tercihimiz Demokratik ve federal bir anayasadan yanadır’’ dedik.

Bizler Kürt tarafı olarak referandumda etkili bir ortak tutum gerçekleştiremedik. Referandum’da Kürdistan halkı  değişik oranlarda ‘’Evet’’, ‘’Hayır’’ ve ‘’Boykot’’tan yana tavır aldı. Ama Kürt ve Kürdistan tarafı olarak, ortaya çıkan bu  tabloyu, yeni bir bakış açısıyla, kendi lehimize dönüştürmemiz mümkündür.

Referandum sonuçları,  Kuzey Kürdistan’ın kendi parlamentosu ve hükümetinin olduğu, ‘’Demokratik ve Federal bir Anayasa’’ talebimizi daha bir gerekli hale getirmiştir. Böylesi bir Anayasa’da başkanlık, yarı başkanlık, parlamenter sistemlerden her hangi biri de olabilir. Türkiye ve Kürdistan’daki en geniş kesimlerin de ortak çıkarları böylesi bir çözüm yolunu açmakta yatmaktadır. Türk Devleti de, Kürtleri yok sayan, Kürdistan halkının özgürlüğünü kabullenmeyen  mevcut statükoyu korumaya çalışmakla, dayatmalar, öteleme ve bastırmalarla Kürt ve Kürdistan sorununun çözülemeyeceğini  artık görmelidir.

Ama, referandum sonuçları ile ilgili  şu tespitte bulunmak istiyoruz: Kürt ve Kürdistan halkının referandum’daki ‘’Evet’’  ve ‘’Hayır’’ oyları  ‘’AKP’ye, CHP’ye, HDP’ye destek’’ olarak algılanmamalıdır. Referandumda ‘’Evet’’ oyları, AKP ve Türk Devleti’nin yürüttüğü ve MHP’nin de desteklediği  savaş ve  yıkım siyasetine destek olarak değerlendirilemez. Yine ‘’Hayır’’ oyları da PKK’nin bugün Kürdistan halkına ve  özgürlük davamıza zarar veren hendek, barikat, silahlı eylemlerine ve   CHP’nin desteklediği  Türk Devleti’nin Kürdistan’daki savaş siyasetine destek olarak değerlendirilemez. ‘’Boykot’’ oyları da yine aynı şekilde süregelen savaşa  kayıtsızlık ya da dolaylı destek olarak değerlendirilemez.

Referandumda hangi oyu vermiş olursa olsun, Kürdistan halkının  çok büyük bir çoğunluğu ile bu savaşa ve  OHAL’e  karşı olduğuna inanıyoruz. Bu nedenle de, bugün toplumun büyük çoğunluğunun ortak talebi olarak, açık bir şekilde devlete de PKK’ye de ‘’savaşı durdurun’’ diyerek, ’’Savaşa , OHAL’e Hayır, Siyasal Çözüme Evet’’ belgisiyle bir kampanya örgütlemek ve tutum almak, halkımızın yaşamsal bir ihtiyacı olarak önümüzde durmaktadır. Türk Devleti, 94 yıllık tecrübesine rağmen hala  Kürt ve Kürdistan sorununun  şiddet , yıkım, katliam, hapis, sürgün siyasetiyle çözülemeyeceğini göremiyor, görmek istemiyor. Türk Devleti 94 Yıldır bırakalım Kürtlerin ulusal demokratik hak ve özgürlüklerinin tanınmasını, Kürtçeyi bile resmi bir dil olarak kabul etmemiştir. Ve bugün de ‘’bu sorun terör ve ekonomik kalkınma sorunudur’’ demeye devam etmektedir.

Bu konuda sizlere somut bir örnek sunmak istiyorum. PAK’ın resmi olarak kuruluşundan sonra, Anayasa Mahkemesi Başkanı, PAK’a bir ihtar gönderdi. PAK’ın isminin, programının, taleplerinin Anayasa ve Partiler Kanunu’na aykırı olduğunu, değiştirmemiz gerektiği ihtarında bulundu.Biz de bu ihtara cevaben, programımızın Kürdistan halkının  kendi geleceğini özgürce belirleme hakkını, demokratik ve federal bir çözümü ve Kürtlerin en meşru ulusal demokratik hak ve özgürlüklerini içerdiğini söyledik. Cevabımızda,  Anayasa’nın 90. Maddesi’nin de açık bir şekilde PAK gibi bir partinin kurulabileceğine işaret ettiğini; bu nedenle  de adımızda ve programımızda hiçbir değişiklik yapmayacağımızı, Devletin kendi kanunlarını Anayasa’nın 90. Maddesi’ne göre değiştirmesi gerektiğini söyledik.

Burada Anayasa Mahkemesi  Başkanı’nın ihtarındaki başka önemli bir noktaya dikkatlerinizi çekmek istiyorum. İhtarda, ‘’Türk dili dışında başka bir dilden ve bu dil ile eğitimden söz ederek ırkçılık yapılmaktadır’’ deniliyordu. Evet, aynen böyle yazıyor ihtarnamede. Yani biz Kürtçe’den ve Kürtçe eğitim hakkından bahsettiğimiz için Mahkeme Başkanı bizi ırkçılık yapmakla suçluyor. Elbette ki, aslında 94 Yıldır Kürtleri imha, inkar ve asimilasyon ile yok etmek isteyen ve Türklük adı altında eritmek isteyen siyasetin  ırkçılığın bizzat kendisi olduğunu söyledik ve bu ithamları reddettik.

Düşünebiliyor musunuz, bugün nüfusu Türkiye ve Kuzey Kürdistan’da 25 Milyonu aşan bir milletin 94 Yıldır hiç bir hak ve özgürlüğünü vermeyeceksiniz, büyük katliam, yıkım ve asimilasyonlar gerçekleştireceksiniz ve bu da yetmiyormuş gibi, bizleri ırkçılıkla suçlayacak, ‘’her şeyiniz var, daha ne istiyorsunuz’’ diyeceksiniz. Bütün bu yaşananlara ve hiçbir yasal güvencesi olmadan fiili olarak varlığını sürdüren TRT Kurdi’ye, üniversitelerdeki Kürt Dili Bölümleri’ne rağmen, bu söylenenler ve ‘’Kürt sorunu yoktur, terör sorunu vardır’’ söylemleri  bir travma değil de nedir?

Travma bununla bitmiyor elbette ki. Peki bizler, Kürtler olarak ne haldeyiz? Kürtler 200 yıldır aralıksız bir şekilde direnmekte, özgürlük mücadelesini sürdürmektedirler. Türkiye Cumhuriyeti’nin kuruluşundan bugüne, 94 Yıldır 30’a yakın Kürt ayaklanması, direnişi gerçekleşmiş. Yüzlerce Kürt, Kürdistani parti, örgüt, dernek, sivil kuruluş, dergi, gazete, radyo, televizyon kurulmuş. Onbinlerce insanımız şehid edilmiş, binlercesi sakat bırakılmış, hapis, işkence, sürgünlerden geçirilmiş. Binlerce köy, kasaba ve şehrimiz yakılmış, yıkılmış, boşaltılmış. Milyonlarca insan yerinden yurdundan edilmiş. Bütün bu yaşananlara rağmen Kürtçe hala  resmi bir dil olarak kabul edilmemişse, hala  Kürtler Anayasa ve tüm yasalarda yoksa, bunu sadece devletin imha, inkar ve asimilasyon siyasetiyle açıklamak doğru, gerçekçi ve yeterli midir? Biz Kürtler olarak  bunca bedele rağmen bir dil hakkını bile elde edememiş olmanın, bu deformasyonun  tarihsel, sosyal, ulusal, kültürel, siyasal boyutlarını objektif bir terazide tartmayacak mıyız?

Soruyorum, bugün,  ’’Kürtlerin varlığı resmen tanınsın. Kürtçe ana dil ile eğitim sağlansın, Kürtçe resmi dil olsun’’ talebiyle, hangi partiden , hangi etnik aidiyetten, hangi din ve mezhepten, hangi sosyal kategoriden olursa olsun, milyonlarca insanı kucaklayabilecek, sonuç almayı hedefleyen kararlı bir kampanya başlatmak için kim elimizi ayağımızı bağlamış, önümüzde ne tür bir engel vardır?

Evet, Kuzey Kürdistan’da Anayasa Referandumu sonrası ortaya çıkan tablo, Kürt ve Kürdistan tarafı olarak, ulusal demokratik bir stratejiyi  yeni bir bakış açısıyla geliştirmemizi daha bir zorunlu hale getirmiştir. Yaşam her geçen gün daha çok bir  millet ve bir  ülke olarak davranmamızı dayatıyor. Bugün savaşa, OHAL’e hayır diyerek, tüm Kürt partilerinin , sivil toplum kuruluşları ve etkili şahsiyetlerin , etnik, sosyal, dinsel ve mezhepsel kesimlerin temsilcilerinin gerçek bir siyasal çözüm sürecinin başlatılması için el ele verme günüdür.

Kürtlerin en küçük bir hak ve özgürlüğü için  olabilecek her kesim ile işbirliği ve ittifak politikası elbette ki sürekli olarak gündemimizde olmalıdır. Ama, Milli İttifak daha kapsamlı bir projedir. Kürt milletinin varlığını, ulusal bir değer olarak Kürdistan bayrağını, Kürtçenin ve Kürdistan’da yaşayan  tüm etnisitelerin dillerinin resmi dil olarak kabulünü, toplumun tüm kesimlerine demokratik hak ve özgürlüklerin sağlanmasını ve Kürdistan’a statüyü içeren; Kürdistan’daki tüm siyasal ve sosyal kesimlerin birbirlerinin varlığına ve düşüncelerine saygı duyduğu, Kürdistan’ın dört parçasındaki kazanımların herkesçe sahiplenildiği  bir  ulusal demokratik  program ile işbirliği ve milli ittifaklar geliştirilmelidir.

Bu ulusal demokratik ittifak, şimdiden,  Kuzey Kürdistan’da belediye seçimlerine hazırlanmalıdır. 2019 Yılında  gerçekleşecek olan Belediye Seçimlerine bir blok olarak katılabilmek için, ulusal demokratik ittifakın bileşeni  olabilecek  tüm parti, siyasi grup, sivil kuruluş ve şahsiyetlerin şimdiden bir araya gelerek, bunun siyasi ve teknik gereklerini yerine getirmeleri , ulusal bir görev olarak önümüzde durmaktadır.

Bu tarihsel görevi dikkate alarak,  tüm Kürdistani partileri, hareketleri, grupları, şahsiyetleri,  mevcut seçim ve partiler yasasının Kürtlere getirmiş olduğu engeller karşısında çözüm üreten projeler geliştirmeye davet ediyoruz. Bugün  genel ve yerel seçimlere katılabilmek için, Türkiye ve Kuzey Kürdistan’da 41 İl ve 184 İlçede örgütlenme, bu il ve ilçelerde Kongrelerini gerçekleştirmiş olma zorunluluğu vardır. PAK, PSK, HAKPAR, PDK Bakur, PDKT, ÖSP bu koşulları sağlayamadığından şu anda ne yerel ne de genel seçimlere katılabilmektedirler. Peki 2019 Yılında yapılacak olan Yerel ve Genel seçimlerde halkımızı bu şekilde seçeneksiz bırakmaya hakkımız var mıdır? Kürdistan özgürlük  mücadelesinde özellikle yerel seçimlerin önemi  açık ve net bir şekilde ortadayken, bizlerin bu konuda bir proje geliştiremeyişimiz, bir trajedi değil midir? Elbette ki bu anti demokratik yasa ve barajların kaldırılması için mücadelemizi sürdüreceğiz; ama  halkımıza bir seçenek de sunmak zorundayız. Bu ihtiyaçtan hareketle, hem seçimlere katılmayı, hem de Kürdistani kimlikle bir taraf olarak özgürlük mücadelesinde siyasi duruş sergilemeyi içeren yeni parti ve örgütlenme tarzlarını neden gündemimize almıyoruz, tartışmıyoruz?

Değerli Kardeşlerim,

Kuruluşundan bu yana PAK , Kuzey Kürdistan’da, tarihsel süreç içinde oluşmuş ulusal  değerlerimizi, yeni bir politik kültür ile bütünleştirmenin bir emektarı olarak  kendisini tanımlamıştır. Bu nedenle de  PAK, 200 yıllık bir ulusal mücadele geleneğinin devamı  bir partidir. Şeyh Ubeydullah Nehri’nin, Bedirhan Paşa’nin, Şeyh Mehmud Berzenci’nin , Şeyh Said, Cibranlı Halit Bey, İhsan Nuri Paşa, Seyid Rıza, Qazi Muhemed,  Molla Mustafa Barzani ve bu süreklilik içinde hareket eden bütün ulusal önderlerin tabi oldukları davanın siyasal devamıdır PAK.

1921’den bu yana Azadi Teşkilatı, Hoybun ve Kürdistan özgürlük mücadelesini bugünlere taşıyan tüm parti, örgüt, kurum ve şahsiyetlerin emeğine, mücadelesine ve yarattıkları ulusal değerlere saygı duyan ve sahip çıkan PAK, bundan sonraki süreçte geleneği geleceğe taşımak konusunda kendisini görevli ve sorumlu hisseder.

PAK çok açık bir şekilde Kuzey Kürdistanlı bir parti olarak özgürlük mücadelesini yürüteceğini ilan etti. PAK, Kürdistan’ın diğer parçalarında kendi adıyla ya da başka isimlerle , o parçaların bir partisi gibi faaliyet  yürütmemektedir. PAK, Kürdistan’ın dört parçası arasında işbirliği, dayanışma, yardımlaşma , destek ve  kardeşlik temelinde bir ilişkiden, karşılıklı yapıcı eleştiri ve önerilerden yanadır.

PAK programında açık bir şekilde dile getirdiği gibi, Kürt milletinin kendi geleceğini belirleme hakkından yanadır. PAK koşullara göre federasyon, konfederasyon ve bağımsızlık çözümlerinden birini öne alır. Bugünkü konjonktürde, iki millet, iki ülkenin eşit ortaklığına dayalı, bir federasyonun gündemleştirilebileceğini  belirtir PAK.

Özgürlükçü, demokrat, milli bir Kürdistani parti olarak PAK, kuruluşundan bugüne, aynı ya da benzer siyasal, programatik perspektife sahip parti, örgüt, grup ve şahsiyetlerin tek bir partide birleşmelerini gerekli ve başarılı bir ulusal mücadelenin yürütülmesi için zorunlu görür. Bugün de PAK, aynı ihtiyaca dikkat çekmektedir.  Siyasi gelenek, grup, din, mezhep, etnisite, sosyal kategorilerden herhangi biri ile kendisini sınırlamayan PAK,  Kuzey Kürdistan toplumunun en geniş kesimlerinin ortak çıkarlarına hitap eden demokratik bir kitle partisidir.

Kuzey Kürdistan siyasetindeki tıkanıklığın  aşılması ve günümüz şartlarına göre yeni bir siyaset tarzının oluşturulması, özgürlük mücadelemizin geleceği için  yaşamsal bir zorunluluktur. Bunun da yolu öncelikle güçlü bir partinin oluşturulmasıdır. Henüz bu ihtiyacı giderebilmiş değiliz. Bu yolda yalnız olmadığımızın bilincindeyiz. Kimi olumlu yaklaşımlardan söz etmek mümkün. Fakat üzülerek belirtmek isteriz ki, bu temel ihtiyacın giderilmesi konusunda bütün çevrelerin aynı hassasiyeti gösterdiğini söyleyemeyiz. Bir gün aşılacağından emin olduğumuz mevcut durum şudur: PAK’ta siyaset yapmaya karar veren arkadaşlarımız dışında büyük çoğunluk, geçmişin olumsuz birlik tecrübelerinden hareketle sütten ağzı yananın yoğurdu üfleyerek yemesi gibi, gereğinden fazla tedbirli hareket etmektedir.

Ama bu ihtiyaç bugün de yarın da  önümüzde durmaktadır. Biz PAK olarak kendi çalışmalarımızı aksatmadan, güçlü bir PAK’ın güçlü bir birleşmenin ilk adımı olduğunun bilinciyle, bu konuda atılacak her adıma varız diyoruz. İlk günden söylediğimizi bir kez daha tekrarlamak istiyorum: Daha güçlü bir parti için, ismimiz, genel başkanımız, yönetimimiz kırmızı çizgilerimiz değildir; hiç bir parti ismi, hiç bir lider, hiçbir yönetim,  Kürdistan özgürlük davasından daha değerli değildir.

Bugün Kuzey Kürdistan’da varolan siyasal partilerin üyelerinin en az yirmi katı kadar bir potansiyel, örgütlü aktif siyasetin dışında durmaktadırlar. Binlerce siyasi kadro ve şahsiyet, atıl durumdadırlar. Bu da Kürdistan özgürlük mücadelesi açısından büyük bir kayıptır.Tüm bu kadroları  eğer yeni bir parti kurma amaçları yoksa, kendilerine yakın gördükleri bir partide kendi emeğine sahip çıkmaya, örgütlü mücadeleyle sürece güç katmaya  çağırıyoruz.

Özel olarak da PAK ile  aynı ve yakın siyasal perspektife sahip tüm kadrolara bir kez daha çağrıda bulunuyoruz:  Biz kimseye gelin PAK’a katılın demiyoruz. Gelin kendi projenize, kendi siyasal perspektifinize sahip çıkın diyoruz. Hep birlikte milli, demokrat, özgürlükçü, Kürdistani bir parti örneğini yaratarak, geliştirerek, en geniş toplum kesimlerine güven ve umut verelim diyoruz. Bu idealin gerçekleşebilir olduğunu Kürdistan halkına gösterelim diyoruz.

Bu konuda baştan beri dile getirdiğimiz temel siyaset belgimizi bir kez daha tekrarlamak istiyorum: Birleşebilenler birleşmeli, birleşemeyenler  işbirliği ve ittifak yapmalı, ittifak yapamayanlar diyalog içinde olmalı, diyalog kuramayanlar bir birlerine düşmanlık yapmamalıdırlar.

 

 

 

Değerli Arkadaşlar, Dostlar,

PAK iki buçuk yıldır üyelerinin fedakarlığı temelinde, siyasal, idari, ekonomik olarak kendi gücüyle, bağımsız bir duruş sergilemekte, özgürlük mücadelesinde yeni bir ses , yeni bir renk olarak çalışmalarını sürdürmektedir.

2015 Temmuzundan bu yana süregelen çatışmalı ortama, 2016 Temmuzundan sonraki darbe girişimi ve OHAL’in yarattığı tahribat ve yasaklara, çalışma alanlarında oluşan daralmalara rağmen, PAK aktif bir parti kimliğiyle öne çıkmıştır.

PAK siyasal, demokratik, sivil, diplomatik mücadele tarzını ve buna uygun araçları esas alarak özgürlük mücadelemizi sürdürmektedir. Bugün Kuzey Kürdistan’da  her türlü şiddetin halkımıza, ülkemize ve mücadelemize zarar verdiğine inanmaktadır.

PAK  Kürdistan halkının tarihsel değerlerine toplantı, konferans ve seminerlerle sahip çıktı.

PAK meydanlarda, halka açık alanlarda halkımızın özgürlük talebini yükseltmeye çalıştı.

PAK  halkımızın özgürlük taleplerini,  diplomatik çalışmalar ile uluslar arası platformlara taşıyarak, dünya devletleri ve kamuoyunun desteğini almaya çalıştı.

PAK Avrupa ülkelerinin çoğunda, gençleriyle, kadınlarıyla, tüm emektarlarıyla, oluşturduğu örgütlenme tarzı ve çalışmalarıyla, yeni bir kültürün habercisi oldu, kitlelere umut verdi.

PAK Güney, Rojava ve Doğu Kürdistanı’nda halkımızın sürdürdüğü bağımsızlık ve özgürlük mücadelesine değişik etkinlik ve çalışmalar ile destek sundu, kazanımlarına sahip çıktı, yanlarında oldu  ve kardeşçe, dostça eleştiri ve öneriler sundu.

PAK Diyarbakır’da  yaşanan çatışmalar sürecinde, Sur İlçesinde mağdur duruma düşen halkımızın yanında oldu ve 2000 aileye yardım ulaştırdı.

PAK Kuzey Kürdistan’da ulusal demokratik güçlerin işbirliği ve ittifakının örülmesi yolunda  aktif bir aktör olarak, yapılan her çalışmanın canı gönülden içinde oldu.

PAK, güçlü özgürlükçü, milli, demokrat Kürdistani bir partinin geliştirilmesi  için yoğun bir çaba içinde oldu, yapılan her çağrıya, atılan her adıma destek sundu, içinde yer aldı.

Evet, PAK bugün Kuzey Kürdistan siyasetinin temel aktörlerinden biri olarak yoluna devam etmektedir.

Değerli delegeler, değerli çalıştay katılımcıları,

Bugün gerçekleştirmekte olduğumuz bu Çalıştay  aslında PAK’ın gerçek Genel Kongresi niteliğindedir.

Türkiye’deki Anayasa ve Kanunlara göre parti kurabiliyorsunuz ama, her an faaliyetlerinizin önlenmesi mümkün. Anti demokratik ve Kürtlerin inkarı üzerine bina edilmiş yasalar Demoklesin kılıcı gibi başınızda sallandırılıyor, kapatılma tehdidi ile yüz yüze kalıyorsunuz.

Partiler Yasasına göre  Parti’nin Genel  Merkezi’nin  Ankara’da olması, Genel Kongre’nin  Ankara’da yapılmasını zorunlu kılıyor. Peki neden bu zorunluluk? Bu anti-demokratik bir yasadır.

Yine genel ve yerel seçimlere katılabilmek için, Türkiye ve Kuzey Kürdistan’da 41 İl ve 184 İlçede örgütlenme, bu il ve ilçelerde Kongrelerini gerçekleştirmiş olma zorunluluğu var. %10 seçim barajı var. Bütün bu engelleri aşanlar ise, bu kez  de Kürtlerin insani ve milli kişiliğini rencide eden, ezen, seçmen iradesini  hiçe sayan  zorunlu  ’’Milletvekilliği Yemini’’ barajı ile karşı karşıya bırakılmaktadırlar. Şimdi de eğer Kürtler birlik halinde ortak bir ulusal siyaset geliştiremezlerse, yeni kabul edilen ‘’Türk tipi başkanlık sistemi’’ de yeni bir ‘’baraj’’a dönüşebilir.

Peki neden bu zorunluluklar?

Evet, bütün bunlar aslında Kürtlere karşı alınmış özel tedbirlerdir. Türkiye’deki  Anayasa, partiler ve seçim yasası  başta olmak üzere, tüm yasal prosedür aslında Kürtlerin varlığının yadsınması ve tüm hak ve özgürlüklerinin engellenmesi paradigması üzerine kurulmuştur.

Ama, PAK  tüm bu engellemelere rağmen hem meşru hem de yasal bir parti olarak kuruldu ve şimdi de yoluna devam etmektedir. Biz kendi  gerçek Kongremizi  Diyarbakır’da , bir Çalıştay şeklinde gerçekleştiriyoruz. Bu Çalıştay’ın alacağı kararları ve seçeceği organları daha sonra Ankara’da yapacağımız Yasal Kongre’de de onaylayıp, yasal bir parti olarak da yolumuza devam edeceğiz.

Evet, PAK kuruluşundan bugüne ispatladığı gibi, fedakar insanların partisidir.

PAK Kuzey Kürdistan’da yeni bir kültürün adıdır.

PAK bu Çalıştayı ile Kürdistan özgürlük mücadelesinde daha güçlü bir partinin yaratılması yolunda yeni bir adım atıyor.

PAK gençlerin, kadınların sahipleneceği, yöneteceği bir parti olmalıdır.

PAK, Kürdistan toplumun tüm etnik, sosyal, dinsel, mezhepsel kesimlerini  daha fazla kucaklamak için, daha aktif, daha organize ve sabırlı bir çalışma yürütmelidir.

PAK Kuzey Kürdistan’daki dindar, müslüman muhafazakar potansiyelin, örgütlenmesi  gibi tarihsel bir görev ile de karşı karşıyadır. Dindar ve seküler insanların özgürlükçü, demokrat Kürdistani  bir partide, Kürdistan’ın özgürlüğü için, Kürtlerin kendi geleceklerini belirleme hakları için mücadele edebileceklerini PAK olarak halkımıza gösterebilmeliyiz. Milletimize ve ülkemize ait olan her şeyi muhafaza etmek bir sorumluluk olduğu gibi, Kurdistan’da yaşamı bir bütün olarak geliştirmek ve zenginleştirmekte gelecek algılarımız arasında yer almalıdır.

PAK, kitleselleşerek, Kürdistan’ın en geniş kesimlerinin partisi olmalıdır.

Kuruluşundan bu yana elbette ki  PAK’ın bir çok eksikliği, hatası olmuştur. Ama sabırla, çalışarak, sürece uygun politikalar üreterek  hem bu hata ve eksikliklerimizi gidereceğiz, hem de daha güçlü ve kapsayıcı bir PAK yaratma göreviyle karşı karşıya olduğumuzu hiçbir zaman unutmayacağız.

Haydi, güçlü bir milli, özgürlükçü demokrat Kürdistani parti için ve güçlü bir ulusal demokratik ittifak için  yeni bir diriliş hamlesi başlatmaya……

Sözlerimi noktalarken saygıdeğer her bir misafirimizi, dostlarımızı ve siz sevgili delegelerimizi saygıyla selamlıyor, mutlaka kazanacağımıza olan  inancımla başarılar diliyorum… Bizleri yalnız bırakmadığınız için sağ olun, var olun…

Yaşasın Kürdistan

Yaşasın Özgür Kürdistan

Yaşasın Güney Kürdistan’ın Bağımsızlığı

07.05.2017

Mustafa Özçelik

PAK Genel Başkanı

Hinek nivîsên din:

Nerîna te