Huseyin AKINCI
Atalarından miras kalan deÄŸerleri baÅŸ üstünde taşımak varken, “Yavuz’un havzasında küflenmiÅŸ yemlenmenin yeme heyecanı”nı bir anlayabilsem! Kendine özgü varlığı için bin bir bedel ödeyen, hani o gariban Kürtlerin sokağında kendi aklınla gezinmek varken; çirkefliÄŸe dönüşen baÅŸkasının sokağında ne aradığını bir anlatabilsen…
Evrensel deÄŸerlerle bezenmiÅŸ Kürt halkının haklı yoluna açılan açık bir kapı dururken; önü arkası fosilleÅŸmiÅŸ baÅŸkalarının kapalı kapıların arkasında neyi aradığını bir bilsen! Kürt’ün bulgur pilavıyla kendine yeten sofrasıyla ÅŸaha kalkmak varken, neden ille de onun bunun sofrasındaki kokuÅŸmuÅŸ kırıntılara ne amacla daldığını bir anlasam!
Kaytan bıyıklı, fidan boylu, keleş gibi bir Kürt kardeşin varken; neden ısrarla seninle kardeşlik oyunları oynayan başkalarıyla olan gönül bağını bir çözebilsem.Ya da bir başkasiyla kurmaya çalıştığın o yapay bağ için harcadığın aklın beşte birini, neden kendi öz kardeşinden esirgediğini bir kavrayabilsem!
Ama hakikaten seni sana anlatmak o kadar güç ki; aÅŸkın ve sevdanın mayasından uzak kalmış birine aÅŸkı anlatmak gibi! Ama ne olur, seni sen olarak anlamak istemediÄŸimi sanma sakın. Yalnızca, baÅŸkalarına duyduÄŸun o büyük aÅŸkın bir derhemini neden kendi özgünlüklerinden esirgediÄŸine yakınıyorum. ÖrneÄŸin, kelle koparan cihatçıların Heseke ve Kamışlı’daki gövde gösterisine dönüşen giriÅŸine bu kadar sessiz kalışına ÅŸaşırıyorum.
Ama ve lakin, Rojava PeÅŸmergelerinin kendi halkıyla buluÅŸmasını neden yıllarca “kıyametin kopma sebebi” ilan ettiÄŸini anlamıyorum. Barışı ve huzuru niye sevdin demiyorum; fakat kendi kardeÅŸinle barışmayı neden hiç denemedin, asıl bunu merak ediyorum. Torbalama karışımlı lojilere niye bu kadar sarıldığına da bir ÅŸey demiyorum ama Kürt halkının öz deÄŸerlerinden niye bu kadar uzak kalışını cidden merak ediyorum. Aslına bakarsan, mantığımla buluÅŸmayan çok ÅŸey var.
ÖrneÄŸin, “Kürt halkının yarısını Barzani’ye düşman etmeyi baÅŸardım” diyen birine duyduÄŸun hayranlığın zırnık kadarını Mesut Barzani’ye niye duymadığını… Ya da bırakalım Rojava Kürt sorununu; Rakka’da, Humus’ta neyin uÄŸruna ölen Kürt genç kızlarının ödediÄŸi bedelleri neden hiç dert etmediÄŸini ben merak ediyorum doÄŸrusu!
Belki inanmazsın ama inanki; bırak seni sana anlatmayı, seni kendime bile anlatmaktan çok ama çok zorlanıyorum. Yoksa aklım da gönlüm de istemez mi; Munzur ya da Bagok eteklerinde filizlenen asil ve sade sevdanın yüce tarafını, Kürt halkının değerleriyle bütünleştirip sana da kendime de yaşanmış bir samimiyet hikayesi olarak anlatmayı?
Welhasılikelam yazılıp cizilen hikaye o kadar çok ki “Yazılan her hikayenin sonuç kısmında ibbre her zaman ve hep aynı yere iÅŸaret ediyor: Ya bizim çizdiÄŸimiz sınırlarda düşünün ya da susup oturduÄŸunuz yerde kalın.”
