| Partîya Welatparêzên Kurdistanê
Partîya Welatparêzanê Kurdistanî Kürdistan Yurtserverler Partisi |
 |
Kurdistan Patriots Party Broya Ragehandinê ya Partiya Welatparêzên Kurdistanê
|
___________________________________________________________________________________________________________________________
Ji bo kurdan rêya aştî, azadî û serkeftinê, di yekrêzîya nava mala kurd de derbas dibe!
Îro 1ê îlonê Roja Aştîyê ya Cîhanê ye.
Aştî, di navbera dewletan, civatan û mirovan de tunebûna şer, pevçûn, tûnd û tûjî, wêrankirin û dijminatîyê îfade dike. Lê bele, aştî ne tenê nebûna şer e, di heman demê de rêzdarî, aheng û aramî ye jî. Aştî di navbera gelan, civakan û mirovan de wek pirekê ye ku ji bo pêşerojeke baştir, bê tirs û ji xeterîyan bidûrketî dîyardeyek aramîya civakî ye.
Heger em bi awayekî herî sade û kurt li vê maneya aştîyê binerin, em ê bibînin ku mirovahî li her çar alîyên cîhanê jî ji aştîyeke rasteqîn dûr e.
Îro li Rojhilata Navîn û li gelek deverên cîhanê, herweha li welatê me Kurdistanê, şer, qetlîam û jenosîd berdewam dikin. Piranîya gelên cîhanê ji rêzgirtin, aheng, aramîyê dûr in; di nav metirsî, tirs û nexweşîyên cûr be cûr de dijîn.
Di nav gelên cîhanê de, yek ji gelên herî zêde ji tunebûna aştîyê zerar dîtîye bêgûman miletê Kurd e, gelê Kurdistanê ye. Bi taybetî ev 200 sal in ku şer, qetlîam, jenosîd, asîmîlasyon, wêranî, penaberî, bêaramî, tirs, metirsî, her bûye perçeyekî jîyana miletê Kurd û gelê Kurdistanê. Neheqîya herî mezin jî ew e ku weke milet û welat, weke kurd û Kurdistan bi çar perçeyan hatine perçe kirin, hatine dagir kirin; weke milet, rû bi rûyî înkar, asîmîlasyon, qetlîam û jenosîdan bûye.
Em wek milet û partî li gel wê yekê ne ku, hemû pirs û pirsgirêkên li cîhanê, bêyî şer û qetlîam û wêrankarîyan; bi awayekî aştîyane,bi guftûgoyan bêne çareser kirin. Ev, bêgûman di berjewendîya hemû gelên cîhanê de ye.
Em li gel wê yekê ne ku li Rojhilata Navîn pirsa Filistîn û Îsraîlê li ser esasê qebûlkirina herdu dewletan û bi awayekî aştîyane û bi gufyûgoyan bê çareserkirin. Lê aştîya Rojhilata Navîn tenê bi çareserîya pirsa Filistîn û Îsraîlê pêk nayê.
Li Rojhilata Navîn pirsa herî mezin ya rê li ber aştîyê digre ew e ku miletê Kurd û welatê wî hatîye dagirkirin, parçekirin û dabeşkirin. Tecrube û jîyanê îspat kirîye ku heta miletê Kurd û Kurdistan li her çar perçeyên Kurdistanê azad nebin, dê li Rojhilata Navîn aştî û aramî pêk neyê.
Li Başûrê Kurdistanê her çiqas destkeftineke federalîyê hatibe bidestxistin jî, hîna ji %45ê axa Başûrê Kurdistanê di bin dagirkerîya Bexdayê de ye. Herweha Rêveberîya Bexdayê, ji bo mafên federalî yên gelê me yê Herêma Federe lawaz bike, kêm bike, hemû rê û rêbazên nelirê diceribîne û pêk tîne. Rejîma Bexdayê, li himberî Herêma Kurdistanê ji hişmendî û siyaset û helwesteke aştîyane dûr e û naxwaze madeya 140ê li gorî Qanûna Bingehîn ya Federal ya Iraqê cih bi cih bike.
Rûxandina Rejîma Beasê ya Beşar Esadî, rûpelekî nû ji bo gelê Rojavayê Kurdistanê û hemû gelên Sûrîyeyê re vekirîye. Lê rejîma nû ya Şamê, Rejîma Ehmed El Şara jî, ji hişmendîyeke azadî, demokrasi, edalet û wekhevîyê dûr e. Xwe nade ber ku sîstemeke federalî, demokratik, dadwer û azad ku gelê Rojavayê Kurdistanê û durzî, elewî, xirîstîyan, turkmen, ereb û hemû gelên Sûrîyeyê xwe şirîkê wê sîstem û desthilatîyê bibînin.
Dewleta Îranê jî li ser sîyaseta xwe ya dagirkerî û tunehesibandina mafên neteweyî, demokratîk yên miletê Kurd yê Rojhilatê Kurdistanê, li ser pêkanîna îdamên li ser hemû gelên Îranê, binpêkirin û tunehesibandina azadî, demokrasi, edalet û wekhevîyê de her berdewam e.
Li Tirkîye û Bakurê Kurdistanê behsa ‘’pêvajoyeke nû’’ tê kirin. Rayedarên Dewleta Tirkîyeyê vê ‘’projeyê’ wek ‘’Pêvajoya Tirkîyeya Bêteror’’ pênase dikin; hinek alî û kes jî weke ‘’Pêvajoya aştî, çareserî û demokrasîyê’’ bi nav dikin.
PKKyê di Kongreya xwe ya 12emîn de biryar da ku çekan dîne. Em vê biryara çekdanîna PKKyê di berjewendîyên giştî û berjewendîyên miletê Kurd de dibinin û em hêvî dikin ku ev biryar di pratîkê de bê bicîh anîn. Bêgûman, divê Dewleta Tirkîyeyê jî hemû oprasyonên xwe yên leşkerî bidawî bîne.
Bêşik dawîlêanîna çekdarîyê û şer gelekî girîng e; lê ev bi serê xwe pirsa kurd û Kurdistanê çareser nake. Di vî warî de, divê bi awakî objektîf bernameyeke demkurt, navîn û dûvûdirêj bê amade kirin. Mixetabê pirsa kurd û Kurdistanê, ne tenê kesek ya jî partîyek e; mixetabê vê pirsê hemû alîyên sîyasî, sivîl, demokaratîk yên miletê Kurd in. Divê bi beşdarîya van hemû pêkhateyan “Temsîlîyeta Kurdî” bê ava kirin û Temsîlîyeta Kurdî bibe mixatabê Dewleta Tirkîyeyê û çareserîya pirsa Kurd û Kurdistanê. Li gorî me, destpêka aştî û çareserîyê ji vir dest pê dike.
Di Parlamentoya Tirkîyeyê de bi beşdarîya partîyên ku di parlementoyê de nûnerên wan hene, ‘’Komîsyona Piştgirîya Neteweyî, Biratî û Demokrasiyê’’ hatîye damezrandin.
Lê mixabin, ev komîsyon bi kiryar û civînên xwe yên heta îro, nîşan daye ku ji hişmendî, bername, armanc û hestiyareke ku bixwaze rêya aştî, wekhevî, dadwerî, demokrasi, azadî û çareserîya pirsa kurd veke, gelekî dûr e. Serokê Komîsyonê Nûman Kûrtûlmûş rê neda ku dayikeke kurd di civîna komîsyonê de bi kurdî biaxive. Baş e komîsyoneke bi vî rengî dê çawa bikaribe rêya çareserîya veke?
Heger em berê xwe bidin bang û daxuyanî û gotarên Ocalan, PKK û DEM Partîyê jî em dê bibînin ku ji bo aştîyeke birûmet û mayinde, ji bo mafên neteweyî, demokratik yên miletê Kurd, ji bo bidestxistina statuyeke milî, coğrafik, sîyasî ya li Kurdistanê ne xwedî tu bername û sîyasetê ne.
Ji ber vê rastîyê jî gotar û helwestên Dewleta Tirkîyeyê jî yên Ocalan, PKK û DEM Partîyê jî rê ji çareserîya pirsa kurd û Kurdistanê re, rê ji aştîyeke rasteqîn re, rê ji azadî, demokrasi, wekhevî û edaletê re venake. Mixabin maneya aştîyê bi awakî çewt şîrove dikin, li gor berjewendîyên xwe, li gor îdeolojîyên xwe şîrove dikin. Ew hem naveroka aştîyê pûç dikin, him jî mijarê bi zanebûn şolî û aloz dikin.
Miletê Kurd berîya her tiştî, dikare derîyê aştîyê bi têkoşîn û xebatên xwe yên berfireh û pir alî, bi xebateke xurt ya li dîasporayê û bi xebatên piralî yên dîplomasîyê veke. Ji bo hûnandina xebatên weha berfireh û bihêz jî berîya her tiştî divê bi hişmendîyek neteweyî û demokratîk yekrêzîya nav mala kurd bê pêkanîn. Divê li her perçeyekî Kurdistanê û li dîasporayê li ser berjewendî û prensîbên neteweyî, niştimanî hevkarîyên neteweyî, demokratik bêne avakirin; herweha divê di navbera tevgera neteweyî ya her çar perçeyên Kurdistanê de, koordînasyoneke neteweyî, demokratik, niştimanî bê avakirin.
01.09.2025
Buroya Ragehandinê ya Partîya Welatparêzên Kurdistanê (PWK)
_____________________________________________
Seba Kurdan rayîrê haştîye, azadîye û serkewtişî, yewîya zereyê keyeyê Kurdan ra vîyareno!
Ewro 1ê Êlule Roja Haştîye ya Dinya ya.
Haştîye, mîyanê dewletan, komelan û merdiman de çinîbîyayîşê şerî, pêrodayîşî, şîdetî, xirabkerdişî û dişmenîye îfade kena. La haştîye tenya çinîbîyayîşê şerî nîya, heman wext de hurmet, aheng û aramîye ya zî. Haştîye mîyanê şaran, komelan û merdiman de sey pirdêk a ke seba yew sibarojêko rindêr, bêters û dûrê tehlukeyan yew dîmenê aramîya komelkî ya.
Eke ma bi hawayêko tewr sade û kilm ewnîyê na manaya haştîye, ma do bivînê ke merdimîye her çar hetanê dinya de zî haştîyêka raştikêne ra dûrî ya.
Ewro Rojhelatê Mîyanênî de û xeylê cayanê dinya de, û welatê ma Kurdistan de zî, şer, qetlîamî û jenosîdî dewam kenê. Zafaneyê şaranê dinya hurmet, aheng û aramîye ra dûrî yê; mîyanê telûke, ters û nêweşîyanê cîya bi cîyayan de cuyenê.
Mîyanê şaranê dinya de, şaranê ke tewr zaf semedê çinîbîyayîşê haştîye ra zerar dîyo ra yew zî bêguman mileto Kurd o, şarê Kurdistanî yo. Nê 200 serrî yê ke şer, qetlîam, jenosîd, asîmîlasyon, xirabkerdiş, penaberîye, bêaramîye, ters, telûke, her tim bîyê perçeyêkê cuyê mileto Kurd û şarê Kurdistanî. Neheqîya tewr pîle zî a ya ke sey milet û welat, sey Kurd û Kurdistan bi çar perçeyan ameyê perçekerdene, ameyê îşğalkerdene; sey milet, rî b rîyê înkar, asîmîlasyon, qetlîam û jenosîdan mendo.
Ma sey milet û partî bawer kenê ke, pêro mesele û problemê dinya, bê kiştiş, şer, qetlîam û xirabkerdişî; bi hawayêko haştîyane û bi diyaloge bêrê çareserkerdene. No bêguman menfeetê pêro şaranê dinya de yo.
Ma bawer kenê ke Rojhelatê Mîyanênî de meseleya Filîstîn û Îsraîlî serê esasê qebulkerdişê her di dewletan de û bi hawayêko haştîyane û bi diyaloge bêro çareserkerdene. La haştîya Rojhelatê Mîyanênî tenya bi çareserîya meseleya Filîstîn û Îsraîlî nêna ca.
Rojhelatê Mîyanênî de meseleya tewr pîle ya ke vernîya haştîye gêna a ya ke mileto Kurd û welatê ey ameyo îşğalkerdene, perçekerdene û barekerdene. Tecrube û cuye isbat kerdo ke hetanî ke mileto Kurd û Kurdistan her çar perçeyanê Kurdistanî de azad nêbê, Rojhelatê Mîyanênî de haştîye û aramîye nêna ca.
Başûrê Kurdistanî de herçiqas destkewtişêko federalîye ameyo destfînayene zî, hema zî %45 ra zêdeyêrê erdê Başûrê Kurdistanî binê îşxalê Bexdayî de ya. Reyna Îdareyê Bexdayî, seba ke heqanê federalîyan ê şarê ma yê Herêma Federe puç bikero û kêmî bikero, pêro rayîr û metodanê nêrastan test keno û ano ca. Rejîmê Bexdayî, vera Herêma Kurdistanî de hişmendî û sîyaset û helwestêko haştîyane ra dûrî yo û nêwazeno maddeya 140. goreyê Qanûnê Bingeyênî yê Federalî yê Iraqî biîyaro ca.
Rijnayîşê Rejîmê Baasî yê Beşar Esedî, seba şarê Rojawanê Kurdistanî û pêro şaranê Sûrîye yew pelêko newe akerde. La rejîmê neweyî yê Şamî, Rejîmê Ehmed El Şarayî zî, hişmendîyêka azadî, demokrasî, edalet û seypeyî ra dûrî yo. Xo nêdano binê barê sîstemêko federal, demokratîk, edaletîn û azadî de, ke şarê Rojawanê Kurdistanî, durzîyî, elewîyî, xirîstîyanî, turkmenî, erebî û pêro şarê Sûrîye xo şerîkê ê sîstemî û desthilatdarîye bivînê.
Dewleta Îranî zî sîyasetê xo yê îşxalkerîye û çînhesibnayîşê heqanê neteweyî û demokratîkan ê mileto Kurd ê Rojhelatê Kurdistanî ser o; kerdişê îdaman ê pêro şaranê Îranî ser o, binpaykerdiş û çînhesibnayîşê azadî, demokrasî, edalet û seypeyî ser o her tim israr kena.
Tirkîya û Vakurê Kurdistanî de behsê “prosesêko newe” yeno kerdiş. Rayedaranê Dewleta Tirkîya nê “projeyî” sey “Prosesê Tirkîyaya Bêterorî” name kenê; tayê hetî û kesî zî sey “Prosesê haştî, çareserî û demokrasîye” name kenê.
PKKyî Kongreya xo ya 12. de bira daye ke çekan bido waro. Ma na bira çekveradayîşîyê PKKyî menfeetanê pêro û menfeetanê mileto Kurd de vînenê û ma umîd kenê ke na bire pratîk de bêro caardene. Bêguman, gerek Dewleta Tirkîya zî pêro operasyonanê xo yê leşkerîyan peynî biko.
Bêşik, peynîardişê şerê çekdarîye zaf muhîm o; la no bi sereyê xo meseleya Kurd û Kurdistanî çareser nêkeno. Nê warî de, gerek bi hawayêko objektîf programêko kilmdem, mîyandem û dergdem bêro amadekerdene. Muxatabê meseleya Kurd û Kurdistanî, tenya yew kes yan zî yew partî nîyo; muxatabê nê problemî pêro hetê sîyasî, sîvîl û demokratîkî yê mileto Kurd î. Gerek bi tewrbîyayîşê nê pêro pêameyan “Temsîlîyetê Kurdkî” bêro awankerdene û Temsîlîyetê Kurdkî bibo muxatabê Dewleta Tirkîya û çareserîya meseleya Kurd û Kurdistanî. Goreyê ma, destpêkê haştî û çareserîye tîya ra dest pêkeno.
Parlamentoya Tirkîya de bi tewrbîyayîşê partîyanê ke parlamentoye de temsîlkarê înan estê, “Komîsyonê Paştîdayîşê Neteweyî, Birayîye û Demokrasîye” ameyo ronayene. La çi heyf ke nê komîsyonî bi kerdene û kombîyayîşanê xo yê hetanî ewroyî ramoto ke hişmendî, program, armanc û hîsîyatêko ke biwazo rayîrê haştî, wekhevî, edalet, demokrasî, azadî û çareserîya meseleya Kurdî abikero, ra zaf dûrî yo. Serekê Komîsyonî Nûman Kûrtûlmûşî rayîr nêda ke yew dayîka Kurde kombîyayîşê komîsyonî de bi Kurdkî qisey bikero. Baş o, yew komîsyono winasî do senî bieşko probleman çareser bikero?
Eke ma ewnîyê vengdayîş, eşkerayî û meqaleyanê Ocalan, PKK û DEM Partî zî, ma do bivînê ke seba yew haştîyêka birûmete û daîmîye, seba heqanê neteweyî û demokratîkan ê mileto Kurd, seba destfînayîşê yew statuyêko milî, coğrafîk û sîyasî yo ke Kurdistan de bo, wayîrê tu program û sîyasetêk nîyê.
Semedê na raştîye ra zî hem îfade û helwestê Dewleta Tirkîya, hem zî yê Ocalan, PKK û DEM Partî rayîrê çareserîya meseleya Kurd û Kurdistanî, rayîrê yew haştîyêka raştikêne, rayîrê azadî, demokrasî, wekhevî û edaletî akenê. Çi heyf ke manaya haştîye bi hawayêko şaş şîrove kenê, goreyê menfeetanê xo, goreyê îdeolojîyanê xo şîrove kenê. Ê hem muhtewaya haştîye pûç kenê, hem zî babete bi zanayîşî şolî û aloz kenê.
Mileto Kurd, verî her çîyî, eşkeno berê haştîye bi mucadele û xebatanê xo yê hîra û zafhetî, bi yew xebata qewetîne ya dîaspora û bi xebatanê dîplomasî yê zafhetîyan abikero. Seba awankerdişê xebatanê winasîyan ê hîra û bihêzan zî verî her çîyî gerek bi yew hişmendîyêka neteweyî û demokratîke yewrêzîya zerrîya keyeyê Kurdan bêro caardene. Gerek her perçeyê Kurdistanî de û dîaspora de serê menfeet û prensîbanê neteweyî û nîştimanîyan de hehkarîyê neteweyî û demokratîkî bêrê awankerdene; reyna gerek mîyanê têgêrayîşê neteweyî yê her çar perçeyanê Kurdistanî de, yew koordînasyonêko neteweyî, demokratîk û nîştimanî bêro awankerdene.
01.09.2025
Buroyê Çapemenîye yê Partîya Welatparêzanê Kurdîstanî (PWK)
_____________________________________________
Kürtler İçin Barış, Özgürlük ve Başarının Yolu Kürtlerin Ulusal Birliğinden Geçer
Bugün 1 Eylül Dünya Barış Günü.
Barış, devletler, toplumlar ve insanlar arasında savaşın, çatışmanın, şiddetin, yıkımın ve düşmanlığın olmaması durumudur. Ancak, barış sadece savaşın yokluğu değil, aynı zamanda saygı, uyum ve huzurdur. Halklar, toplumlar ve insanlar arasında bir köprü görevi görür ve daha iyi, tehlikelerden ve korkulardan uzak bir geleceğin yolunu açar.
Barışın bu en yalın ve sade tanımına bile bakacak olursak, insanlığın dünyanın dört bir yanında gerçek bir barıştan uzak olduğunu görürüz.
Bugün Orta Doğu’da ve dünyanın birçok yerinde, ayrıca ülkemiz Kürdistan’da, savaş, katliam ve soykırım devam ediyor. Dünya halklarının çoğu, saygıdan, uyumdan, huzurdan uzaktır; tehlike, korku ve çeşitli sorunlara maruz kalmaktadırlar.
Dünya halkları arasında, barışın yokluğundan en çok zarar görenin Kürt milleti, Kürdistan halkı olduğunu söyleyebiliriz.
Özellikle son 200 yıldır savaş, katliam, soykırım, yıkım, asimilasyon, mültecilik, huzursuzluk, korku ve tehlike, Kürt milletinin ve Kürdistan halkının yaşamının bir parçası olmuştur. En büyük haksızlık ise, Kürtlerin ve Kürdistan’ın bir millet ve bir ülke olarak dört parçaya bölünmüş, işgal edilmiş ve bir millet olarak inkâr, asimilasyon, katliam ve soykırımlara tabi tutulmuş olmasıdır.
Elbette, dünyadaki tüm sorunların savaş olmadan, barışçıl bir şekilde, diyalog yoluyla çözülmesi gerektiğini inanıyoruz. Bu, tüm dünya halklarının yararınadır.
Orta Doğu’da Filistin Devleti ve İsrail Devleti’nin kabulüyle, meselenin barışçıl bir şekilde, görüşmeler yoluyla çözülmesinden yanayız. Ancak Orta Doğu’daki barış sadece Filistin-İsrail sorununun çözümüyle sağlanamaz.
Orta Doğu’da barışın önündeki en büyük engel, Kürt milletinin ve ülkesinin bölünmüş ve işgal edilmiş olmasıdır. Yaşam ve tecrübeler kanıtlamıştır ki, Kürt milleti Kürdistan’ın dört parçasında da özgürleşmedikçe Orta Doğu’da barış sağlanamayacaktır.
Güney Kürdistan’da her ne kadar federal bir kazanım elde edilmiş olsa da Güney Kürdistan topraklarının %45’i hâlâ Bağdat’ın işgali altındadır. Ayrıca Bağdat Yönetimi, federal bölgenin haklarını zayıflatmak ve azaltmak için her türlü gayrı meşru yolu denemektedir. Bağdat Yönetimi, Kürdistan Bölgesi’ne karşı barışçıl bir zihniyet, siyaset ve tutumdan uzaktır ve Anayasa’nın 140. maddesinin Federal Irak Anayasası’nın gerekliliklerine göre uygulanmasını istememektedir.
Beşar Esad’ın Baas Rejimi’nin yıkılması, Rojava Kürdistanı halkı ve tüm Suriye halkları için yeni bir sayfa açmıştır. Ancak yeni Şam Rejimi, Ehmed El Şara’nın rejimi de özgürlük, demokrasi, adalet ve eşitlik zihniyetinden uzaktır. Şam Yönetimi, Rojava Kürdistanı halkı, Dürzi, Alevi, Hirstiyan, Türkmen, Arap ve tüm Suriye halkları için federal, demokratik, adil ve özgür bir sistemin kurulmasına yanaşmamaktadır.
İran Devleti de Doğu Kürdistan halkımızın ulusal ve demokratik haklarını inkâr ve işgal siyasetine, idamların uygulanmasına ve tüm İran halkları için özgürlük, demokrasi, adalet ve eşitliği yok sayma siyasetine devam etmektedir.
Türkiye ve Kuzey Kürdistan’da “yeni bir süreç”ten bahsedilmektedir.
Türkiye Devleti yetkilileri bu “yeni süreci” “Terörsüz Türkiye Süreci” olarak tanımlarken, bazı çevre ve kişiler de “Barış, Çözüm ve Demokrasi Süreci” olarak tanımlamaktadır.
PKK, 12. Kongresi’nde silah bırakma kararı almıştır. Bu kararın Kürt halkının menfaatine olduğunu görüyor, düşünüyor ve uygulanmasını umuyoruz. Şüphesiz ki, Türkiye Devleti de tüm askeri operasyonlarına son vermelidir.
Savaşın ve silahlı çatışmaların sona ermesi elbette çok önemlidir; ancak sorun Kürt ve Kürdistan sorunudur. Bu temel üzerinde kısa, orta ve uzun vadeli bir çözüm programı belirlenmelidir. Kürt ve Kürdistan sorununun muhatabı, Kürt milletinin tüm siyasi, sivil ve demokratik kesimleridir. Tüm bu bileşenlerin katılımıyla Kürt Temsiliyeti oluşturulmalı ve Kürt Temsiliyeti, Türkiye Devleti’nin muhatabı olmalıdır. Barış ve çözümün başlangıcı da budur.
Türkiye Parlamentosu’nda, parlamentoda temsilcileri bulunan partilerin katılımıyla, “Milli Birlik, Kardeşlik ve Demokrasiyi Destekleme Komisyonu” kurulmuştur.
Ancak, ne yazık ki, bu komisyon, bugüne kadarki pratikleri ve toplantılarıyla, barışın, eşitliğin, adaletin, demokrasinin, özgürlüğün, Kürt sorununun çözümünün yolunu açmayı isteyen bir zihniyetten, programdan, amaçtan ve duyarlılıktan çok uzak olduğunu göstermiştir. Komisyon Başkanı Numan Kurtulmuş, bir Kürt annenin komisyon toplantısında Kürtçe konuşmasına dahi izin vermemiştir. Böyle bir komisyon hangi sorunların çözümüne zemin hazırlayabilir?
Öcalan, PKK ve DEM Parti’nin çağrılarına, bildirilerine ve söylemlerine baktığımızda da onurlu ve kalıcı bir barış için, Kürt milletinin ulusal ve demokratik hakları için, Kürdistan’da milli, coğrafi, siyasi bir statü elde etmek için bir program ve siyasete sahip olmadıklarını görüyoruz.
Bu gerçeklikten dolayı, Türkiye Devleti’nin söylemleri de Öcalan, PKK ve DEM Parti’nin söylemleri de Kürt ve Kürdistan sorununun çözümüne, gerçek barışa, özgürlüğe, demokrasiye, eşitliğe ve adalete yol açıcı olmaktan uzaktır.
Kürt milleti her şeyden önce, gerçek bir barışın kapısını, kendisi olarak, geniş ve çok yönlü mücadeleleriyle, diasporada güçlü bir çalışmayla ve diplomasiyle açabilir. Bu geniş ve güçlü çalışmayı örmek için her şeyden önce Kürtlerin kendi içlerinde birlik olmaları gerekmektedir. Kürdistan’ın her parçasında ve diasporada ulusal ve yurtsever çıkarlar ve ilkeler üzerinden ulusal ve demokratik işbirlikleri oluşturulmalı, Kürdistan’ın dört parçası arasında da ulusal, demokratik ve yurtsever bir koordinasyon oluşturulmalıdır.
Kürt, Kürdistan sorunu çözülmeden Orta Doğu’ya gerçek anlamda bir barışın gelmeyeceği açıktır; Kürtler için, barış, özgürlük ve başarının ilk adımı ve teminatı de her şeyden önce Kürtlerin kendi iç birliklerinden geçmektedir.
01.09.2025
Kürdistan Yurtseverler Partisi (PWK) Basın Bürosu
